Τρίτη, Μαρτίου 21, 2006

Εαρινή ισησπερία

Παράξενη μέρα η σημερινή: εαρινή ισημερία, μέρα κατά του ρατσισμού, μέρα της ποίησης, μέρα της δασοπονίας, μέρα του ύπνου, πρωτοχρονιά στο Ιράν.

  • Στις 21 Μαρτίου του 1960 στο Σαρπβηλ της Νοτίου Αφρικής η αστυνομία σκότωσε 69 άτομα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, σε μια ειρηνική διαδήλωση, στην οποία προσέφεραν τους εαυτούς τους για σύλληψη (λεπτομέρειες εδώ).
    Σύντομα η Νότιος Αφρική αντιμετώπισε τη διεθνή απομόνωση. Στις 26/10/1966 ο ΟΗΕ όρισε την 21η Μαρτίου σαν Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού.

  • Η ΠΟΥ υϊοθετεί την 21η Μαρτίου σαν Παγκόσμια Ημέρα του Υπνου. (δυστυχώς ελάχιστες ιστορικές αναφορές βρήκα, κυρίως στα κινέζικα).
    "Ενα καλό γέλιο και ένας γερός ύπνος είναι τα καλύτερα φάρμακα στα ιατρικά βιβλία" - γνωμικό της Ιρλανδίας.

  • Το Ιράν σήμερα γιορτάζει την πρωτοχρονιά.

  • Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας - προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Αγροτική Συνομοσπονδία (European Confederation of Agriculture - CEA, Ελβετία 1948) και γιορτάστηκε πρώτη φορά το 1971.
    Ο σκοπός φυσικά να αφυπνήσει τον κόσμο για τη σημασία των δασών (περισσότερα)

  • Η UNESCO, το Νοέμβριο του 1999, υιοθέτησε την 21η Μαρτίου σαν Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο πρέσβης Βασίλης Βασιλικός.



Είχα σκοπό να γράψω πολύ περισσότερα αλλά τελικά η καθημερινότητα δεν το επέτρεψε.
Μιας και είναι πολύ αργά, αφήνω τον Douglas Adams να μιλήσει για ποίηση ;)


Η βογκονική ποίηση είν' η τρίτη χειρότερη ποίηση στο Σύμπαν. Η δεύτερη χειρότερη είν' η ποίηση των Αζγότθων της Κρία. Κατα τη διάρκεια μιας απαγγελίας από τον Αρχιποιητή τους, Γκρούνθο τον Πεφουσκωμένο, του ποιήματος του, "Ωδή Σ' Ένα Μικρό Σβόλο Στόκου Που Βρήκα Στη Μασχάλη Μου Ένα Πρωΐ Του Μεσοκαλόκαιρου", τέσσερις από το ακροατήριο πέθαναν από εσωτερικήν αιμορραγία κι ο Πρόεδρος του Μεσογαλακτικού Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου επέζησεν έχοντας φάει ένα μόνο πόδι του. Ο Γκρούνθος λέγεται πως "απογοητεύτηκε" από την αποδοχή που 'χε το ποίημά του κι ήταν έτοιμος ν' αρχίσει το διάβασμα του δωδεκάτομου επικού του ποιήματος με τίτλο "Οι Αγαπημένες Μου Γαργάρες Του Λουτρού", όταν το παχύ του έντερο, σε μιαν απελπισμένη προσπάθεια να σώσει τη ζωή και τον πολιτισμό, όρμησε πάνω, μες από το λαιμό του και του στραγγάλισε το μυαλό.
Η χειρότερη ποίηση στο Σύμπαν χάθηκε μαζί με τη δημιουργό της, τη Πώλα Νάνσυ Μίλστοουν Τζένιγκς από το Γκρήνμπριτζ του Έσεξ, στην Αγγλία, όταν καταστράφηκεν η Γη.
Ο Προστακτικός Βόγκον Ζελτς χαμογέλασε πολύ αργόσυρτα. Αυτό δε το 'κανε για εντυπωσιασμό, αλλά γιατί προσπαθούσε να θυμηθεί ποιους μυς έπρεπε να κουνήσει. Είχεν ουρλιάξει στους κρατουμένους του μ' ένα τρόπο πάρα πολύ καλό για την υγεία του και τώρα ένιωθεν αρκετά ήρεμος κι έτοιμος να φανεί αρκετά πορωμένος. (Σημ. δική μου: γιατί ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει τη τρομερή απειλή του να τους πετάξει έξω στο διάστημα, αλλ' όχι πριν τους διαβάσει λίγη από τη ποίησή του, ποίηση που -κατά τον Φορντ- έχει λιγότερο σεξαπίλ κι από αυτοκινητιστικο δυστύχημα. Η απειλή δε, συνίσταται, όχι τόσο στο... εκπαραθύρωμα, μα στην... ανάγνωση αυτή καθαυτή).
Οι κρατούμενοι κάθονταν δεμένοι σ' ειδικές καρέκλες Ποιητικής Εκτίμησης. Οι Βόγκον δεν είχανε ψευδαισθήσεις για την εκτίμηση που αντιμετωπιζόταν η ποίησή τους. Οι πρώτες τους προσπάθειες στη ποιητική σύνθεση οφείλονταν στη πειθαναγκαστική επιμονή τους να γίνουνε δεκτοί σα μια εξελιγμένη και πολιτισμένη φυλή, αλλα τώρα πια το μόνο πράγμα που τους έκανε να συνεχίζουν, ήταν καθαρή ξεροκεφαλιά.
Ο ιδρώτας ήταν κρύος στο μέτωπο του Φορντ Έσκορτ και κυλούσε στα ηλεκτρόδια που 'ταν στερεωμένα στους κροτάφους του. Τα ηλεκτρόδια ήταν συνδεδεμένα σε μια συστοιχία ηλεκτρονικών συσκευών -καλολογικούς ενισχυτές διαμορφωτές ρυθμού, ισοσταθμιστές παρηχήσεων και προενισχυτές παρομοιώσεων- σχεδιασμένες όλες για να εντείνουνε το βίωμα του ποιήματος και να εξασφαλίσουνε πως δε θα χανόταν η παραμικρή απόχρωση της σκέψης του ποιητή.
Ο Αρθουρ Ντεντ καθότανε τρέμοντας ολόκληρος. Δεν είχε ιδέα για το τι επρόκειτο να συμβεί, αλλ' ήξερε πως τίποτα απ' όσα είχανε γίνει ως τώρα δε του άρεσε και δεν πίστευε πως τα πράγματα θ' αλλάζανε τώρα.
Ο Βόγκον άρχισε να διαβάζει ένα βρωμερόν απόσπασμα που είχε γράψει μόνος του.
- "Ω μαιανδρωδική γρυλλιστοσάλπιγγα..." άρχισε. Το Φορντ τονε πιάσανε σπασμοί - ήτανε χειρότερο απ' όσο περίμενε.
"...οι συχνοουρίες σου είναι για μένα σαν πλιατσικολογημένες αμφικλινερυθροκηλίδες σ' αλλλεργικά πετούμενα".
- "Ααααααααααααααααργγγγγγγκκκχχχχχχχχχχχχχχχχχ!" φώναξε ο Φορντ Έσκορτ, τινάζοντας πίσω το κεφάλι του που βούιζε από τους πόνους. Αμυδρά είδε δίπλα του τον Αρθουρ να χτυπιέται στη καρέκλα του. Έσφιξε τα δόντια του.
- "Επιψηλάφησε σ' εκλιπαρώ", συνέχισεν ο αμείλικτος Βόγκον, "τις πηγαδιαστές μου τορνευτοδρομάδες". Η φωνή του υψωνότανε σ' ένα τρομερό τόνο ένθερμης οξύτητας.
- "Και βραχνοκρώζοντας σύρεμε με ζαρωμένες κληματσίδες! Ή θα σε συντρίψω στις ροχαλιασμένες κρεατοελιές με το θολοσπυροθρυμματιστή μου, σοβαρολογώ!"
- "Νννννννννννιιιιιιιιιιααααααααρρρρργγγγγγκκκκκκκκκκχχχχχχ!" ούρλιαξεν ο Φορντ Έσκορτ μ' ένα τελευταίο σπασμό, καθώς η ηλεκτρονική εξύψωση του τελευταίου στίχου τονε βρήκε κατακούτελα. Έμειν' ακίνητος, εξουθενωμένος. Ο Αρθουρ είχε παραλύσει.
- "Και τώρα Γήινοι..." είπεν ο Βόγκον (δεν ήξερε πως στη πραγματικότητα ο Φορντ Έσκορτ ήταν από ένα μικρό πλανήτη στα περίχωρα του Μπετελγέζ, αλλά και να το 'ξερε δε θα τον ένοιαζε), "η εκλογή είναι δική σας! Θα πεθάνετε στο κενό του Διαστήματος ή..." σταμάτησε για να δώσει μελοδραματικήν εντύπωση στα λόγια του, "...θα μου πείτε πόσο καλό ήτανε το ποίημά μου, κατά τη γνώμη σας!" Έπεσε σε μια τεράστια δερμάτινη πολυθρόνα σε σχήμα νυχτερίδας και τους κοίταξε. Ξαναχαμογέλασε με τον ίδιο τρόπο.
Ο Φορντ αγωνιζόταν ν' αναπνεύσει. Πέρασε τη ξασπρισμένη του γλώσσα στα ξεραμένα χείλια του κι έβγαλε ένα βογγητό.
Ο Αρθουρ είπε ζωηρά:
- "Βασικά, εμένα μ' άρεσε".
Ο Φορντ γύρισε και τονε κοίταξε μ' ανοιχτό το στόμα. Αυτή η αντιμετώπιση του θέματος δε του 'χε περάσει από το νου. Ο Βόγκον δε, γεμάτος έκπληξη, σήκωσε ένα φρύδι, που επισκίασε τη μύτη του, πράγμα καθόλου άσχημο.
- "Α, ωραία..." είπε, σα να τα 'χε χαμένα.
- "Μα βέβαια", είπεν ο Αρθουρ, "πιστεύω πως πολλές από τις μεταφυσικές παρομοιώσεις, ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακές".
Ο Φορντ συνέχισε να τονε κοιτάζει, οργανώνοντας σιγά-σιγά τις σκέψεις του γύρω απ' αυτή την εντελώς καινούργια ιδέα. Θα καταφέρνανε τελικά να γλυτώσουνε;
- "Ναι, συνέχισε..." είπεν ο Βόγκον.
- "Αα... και, εε... είχεν ενδιαφέροντα ρυθμικά τεχνάσματα επίσης", συνέχισε ο Αρθουρ, "που φαίνονταν να 'ρχονται σ' αντίστιξη με... μεεεε...", κόμπιασε.
Ο Φορντ έσπευσε να τονε βοηθήσει, διακινδυνεύοντας:
- "...σ' αντίστιξη με τον σουρεαλισμό της βασικής μεταφοράς της ...εε..." άρχισε να κομπιάζει κι αυτός, αλλά ο Αρθουρ ήταν έτοιμος:
- "...της ανθρωπιάς της..."
- "Βογκονιάς" του σφύριξε ο Φορντ.
- "Α ναι, της βογκονιάς (συγγνώμη) της ευσπλαχνικής ψυχής του ποιητή", ο Αρθουρ είχε πάρει θάρρος τώρα, "που κατορθώνει μέσω της ποιητικής δομής να εξυψώσει επί ίσοις όροις τις βασικές διχοτομίες του τελευταίου", (έφτανε πια σ' ένα θριαμβευτικό κρεσέντο...) "και τελικά αποκτά κανείς μια βαθιά κι έντονη ενόραση σχετικά με... με..." (...που ξαφνικά τον εγκατέλειψε).
Ο Φορντ έσπευσε να δώσει τη χαριστική βολή:
- "Σχετικά μ' αυτό στο οποίο αναφερότανε το ποίημα!" φώναξε. Και πιο σιγά, με την άκρη του στόματός του: "Πολύ ωραία, Αρθουρ, τα πήγες πολύ καλά".
Ο Βογκόν τους κοίταξε εξεταστικά...

15 Comments:

Blogger Composition Doll ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Όλα τα ξέρεις, μωρό μου, όλα!
Σε θαυμάζω απεριόριστα!

:ppp

21/3/06 22:08  
Blogger mazdoc ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Αν θες πληροφορίες για την Παγκόσμια ημέρα του Ύπνου, ρώτα εμένα να σου πω (ή κάνε βόλτα στο μπλογκ μου, το ίδιο είναι)

Τώρα που είπες για Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού, αναρωτιέμαι... Παγκόσμια Ημέρα κατά της Υποκρισίας αυτών που δημιουργούν αυτές τις ημέρες για να έχουν κάτι να ασχολούνται, υπάρχει άραγε;...

22/3/06 08:44  
Blogger morgana ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

τι ητο τουτο Χριστε μου?!

ξεχασα οπλα τα ξορκια που ηξερα και δεν ηξερα η αθλια...

μπα σε καλο σου...

22/3/06 08:45  
Blogger mazdoc ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

μα που τις βρίσκεις τόσες πληροφορίες για ότιδήποτε;
βρε μπας και δουλεύεις για την ΕΥΠ... μπα αυτοί κοιμούνται. Για την ΣΙΑ μήπως;....

22/3/06 08:46  
Blogger Λαμπρούκος ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Να πω ότι είσαι άρρωστος? Να πω ότι η κατάσταση σου πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο? να τα πω όλα αυτά μαζι? Αλήθεια θα ναι...

Δηλαδή εσύ για την Παγκόσμαι ημέρα της ποίησης αυτά είχες να μας πεις?

CD φώναξε βρε συ αυτό τον κολλητό σου τον ψυχίατρο...

22/3/06 08:46  
Blogger not me just us ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Η Παγκόσμια Μέρα του Λαμπρούκου πότε είναι; Ή είναι κάθε μέρα αυτή;

Ουφ, αυτές οι Παγκόσμιες Μέρες. Για ότι τσαλαπατάνε , για ότι περιθωριοποιούν και εξορίζουν, είναι το τέλειο άλλοθι.

Τι είπατε; Έχουμε πολλούς φτωχούς και πεινασμένους; Πάρτε μια μέρα Φτωχού και Πεινασμένου, για να χορτάσουν.

21 Μαρτίου του 1960 Σάρπβηλ....ναι. Αυτή είναι μία πολύ σημαντική επέτειος. Τότε, μια όλόκληρη χώρα ήταν ένα Γκουαντάναμο-μόνο που τότε δεν «υπήρχε» το Γκουαντάναμο. Τώρα....

(εξαιρετικό το χθεσινό αφιέρωμα της δορυφορικής ΝΕΤ στα γεγονότα του Σάρπβηλ, το καλό να το λέμε...)

22/3/06 12:26  
Blogger Ημίαιμος-Imiaimos ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Μου φαίνεται ότι παρακολούθησες κι εσύ τη συνέντευξη Βέλτσου στην ΕΤ1...

Μακράν το καλυτερότερό σου.
(περαστικά στον μικρούλη)

22/3/06 12:32  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Composition Doll
Αφού ξέρεις πόσο νάρκισσος είμαι, γι' αυτό τα γράφω :)

mazdoc
Ετσι αποκοιμιούνται οι συνειδήσεις: άντε να γιορτάσουμε τη μέρα των πεινασμένων να τελειώνουμε και με αυτούς.
Περί πληροφοριών: ένα χακερίστικο παρελθόν βοηθάει πάντα ;)

morgana
Κάποια μέρα θα γράψω και για μαγεία και τότε να σε δω ;)

Λαμπρούκος
Για την παγκόσμια ημέρα της ποίησης το μόνο που έχω να πω είναι το αγαπημένο μου μότο:
- Ιδανικά, θρησκείες, ιδεολογίες.
- Μακαρόνια με κυμά.

Δεν έχει ομοιοκαταληξία βέβαια, αλλά δεν παύει να είναι ένα πανέμορφο ποίημα!

Δύων Ανατέλλων
Ακριβώς αυτό: το τέλειο άλλοθι, κοιμίζουν συνειδήσεις. Θυμάμαι στο σχολείο τις "εκδηλώσεις" για την εκάστοτε παγκόσμια ημέρα. Τις γιορτάζαμε, γλέντι αυτές οι μέρες!
(τηλεόραση τέλος... στα 5 λεπτά κοιμάμαι, εκτός από ελάχιστα ντοκιμαντέρ και ελάχιστες ταινίες, κι αυτά συνήθως τυχαία).

Ημίαιμος
Ευχαριστώ, ο μικρός είναι σχεδόν καλά. Εχμ, σου άρεσε αυτό; Αφού δεν γράφτηκε - αντέγραψα απλώς λίγο Douglas Adams για να μην πάει χαμένη η... έρευνα :)

22/3/06 13:16  
Blogger Darthiir the Abban ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Τσκ τσκ τσκ...

Όσο και να φωνάζεις, όσο και να φωνάζω, όσο και να φωνάζουμε, οι παγκόσμιες ημέρες αρέσουν σε όσους απλά δεν θέλουν να σκεφτούν και να δράσουν σωστά...

Και η πλειοψηφία πάντα κερδίζει...

22/3/06 13:22  
Blogger Rodia ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Παγκόσμια Ημέρα της βλακείς υπάρχει;
Οχι.
Ξέρεις γιατί;
Επειδή τη γιορτάζουμε κάθε μέρα.

:-)

22/3/06 13:34  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Darth
Αρέσουν *επειδή* δεν θέλουν. Ας μην ξεχνάμε οτι, ως ένα βαθμό, μας επιβάλλονται. Οι μέρες. Και η πλειοψηφία.

Ροδιά
Όύτε η μέρα του μαλάκα υπάρχει - επειδή θα γιορτάζαμε όλοι :)

22/3/06 13:41  
Blogger pseftra ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ομολογώ ότι τα υπόλοιπα δεν τα κατάλαβα αλλά...
θεωρείται η βογκονική ποίηση εκ των χειρίστων του σύμπαντος;;;!!!
Ποιήματα της Composition Doll έχετε διαβάσει; ε;

22/3/06 17:11  
Blogger kourkoubini ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Πσσ.. και όλα αυτά μέσα σε μια μέρα, φαντάσου πόσα έχουμε να "γιορτάσουμε" και δε μας φτάνουν οι μέρες. Όπως η εκκλησία που αράδιασε 40 "αγίους" ..τι αγίους, ονόματα δλδ, αρχαία μάλιστα, για την 1η Σεπτεμβρίου. Που αλλού να τα βάλει, αφού όλες οι μέρες είναι γεμάτες, δε βαριέσαι καημένε, πάρτα όλα μαζί, χύμα και τσουβαλάτα. Αρκει να υπάρχουν και αυτά στη λίστα, μην έρθει μετά καμιά Μελπομένη να βαπτιστεί και δε την αφήνουν επειδή είναι "αρχαία"!

22/3/06 19:49  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

pseftra
Γιατί, νομίζεις θα άντεχε κανείς να διαβάσει δικά μου; Απλώς πρόκειται για μυθιστόρημα :)

(Μόλις το διαβάσει να σε δώ!!)

kourkoubini
Να μια καλή ιδέα για αφιέρωση... για την 1η Σεπτεμβρίου ;)

22/3/06 21:13  
Blogger MainMenu ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Alombar......xixixixiixixixixi

ego thn pagosmia hmera ths poihshs th giortasa se ena kalo restaurant. (aggliko humor htane)

22/3/06 22:01  

Δημοσίευση σχολίου

<< ΠΙΣΩ