Τρίτη, Φεβρουαρίου 28, 2006

αυτοκίνητα και τούρτες

Το ποστ είναι κάπως τεχνοκρατικό - αποφύγετέ το αν δε σας αγγίζουν αυτά :)

Η ιδέα μου ήρθε από σχετικό ποστ του Νίκου Δήμου (Έχουν τα αυτοκίνητα ψυχή;). Είπα λοιπόν να γράψω μια λίστα με τα αυτοκίνητα με τα οποία "δέθηκα" (έχω οδηγήσει πολύ περισσότερα, αλλά αναφέρω μόνο όσα σημαίνουν κάτι για μένα - για τις μηχανές άλλη φορά). Μετά από ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα (και βάλε), δικαιούνται ένα ποστ τουλάχιστον :)

Πώς έμαθα να οδηγώ; Με τα αυτοκίνητα του πατέρα μου φυσικά (τα οποία ήταν πάρα πολλά - είχε και έχει μεγάλη λόξα αλλά και εκθέσεις αυτοκινήτων για κάποια χρόνια, οπότε οι αλλαγές ήταν εύκολες, συχνές και σχεδόν δωρεάν).
Ford Taunus 17M - το πρώτο αυτοκίνητο στο οποίο έμαθα να οδηγώ (5 ετών στην αγκαλιά του, μόνο τιμόνι, αφού δεν έφτανα τα πετάλια).
Ακολούθησε ένα Ford Taunus GT φτιαγμένο στη μόδα της εποχής (τεράστια λάστιχα, κινητήρας 2λιτρος, φούστες κλπ) στο οποίο έμαθα να οδηγώ μόνος μου (8 ετών).
Για λίγο ένα "πειραγμένο" Fiat 132 Mirafiori - με αυτό έμαθα να κάνω "πάντες" - έκτη δημοτικού :)
Μετά υπήρξαν διάφορα Mercedes (έπαιρνε για λίγες μέρες μεταχειρισμένα από τις εκθέσεις - χαρά ο πατέρας, δυο φορές χαρά ο γιος). Ανάμεσα σε αυτά μερικά 200άρια με τα οποία ουσιαστικά έμαθα να οδηγώ, να προσέχω, να βγάζω φλας κλπ, ένα χρυσαφί 280SE με το οποίο αντιπάθησα οριστικά τα αυτόματα κιβώτια και ένα γαλάζιο κάμπριο 350SLC, με το οποίο έπιασα πρώτη φορά τα 120 χαω (ετών 12).
Από την εποχή των μονών-ζυγών και για καιρό, είχαμε πάντα δύο αυτοκίνητα (δικά μας ή από τις εκθέσεις, για όσο καιρό αυτές υπήρχαν). Μεταξύ αυτών, ένα Mazda 323 και ένα Toyota Starlet με τα οποία έκανα αρκετά χιλιόμετρα αλλά ποτέ δε με "άγγιξαν". Ειδικά το πρώτο μου φαινόταν τελείως ψυχρό. Περί ορέξεως όμως...

Τα "δικά μου" τώρα - προφανώς έχω μια κλίση στα γιαπωνέζικα, κυρίως επειδή αντέχουν τις ιδιοτροπίες μου και, πιστέψτε με, τα γερμανικά αντέχουν επίσης αλλά ζητάνε περισσότερη προσοχή. Αυτά από όσα έχω γνωρίσει και οδηγήσει βεβαίως.

Subaru 600 - το παιχνίδι.
Πίσω μηχανή, πίσω κίνηση, με τα συμβατικά του λάστιχα (όχι radial) έκανες πατινάζ στην άσφαλτο, ασχέτως ταχύτητας. Μακρυά από βροχή βεβαίως, εκτός αν πήγαινες με ταχύτητα πεζού. Κάθε επισκευή ήταν φτηνή αλλά με λίγη προσοχή δε ζητούσε τίποτα. Αντεξε τους βανδαλισμούς μου. Ο τίτλος τιμής λόγω του μεγέθους και του τρόπου που το οδηγούσε ένας 18άχρονος. Εφυγε με 80K χλμ σε συγγενή - και με μια στοίβα απλήρωτες κλήσεις, κυρίως στάθμευσης :)

Honda Civic 1400 - το αλητάκι ή Dolly. Με κινητήρα "μπλε" και μακρύ κιβώτιο από Accord - από τον προηγούμενο (γερμανό) ιδιοκτήτη. Φοιτητής μηχανολογίας τότε εγώ, το έκανα βίδες όποτε ήθελα να του "βελτιώσω" κάτι ή όποτε νόμιζα οτι έχει πρόβλημα (δεν είχε, απλώς ευκαιρία έψαχνα). Εκανα πρώτη φορά το Αθήνα-Πάτρα σε 1:45 (από κλειδί πόρτας σε κλειδί πόρτας). Ο κινητήρας δεν έσπαγε με τίποτα - ούτε όταν, λόγω λάθους, το πήγα με μίζα 8 χιλιόμετρα με σπασμένο ιμάντα εκκεντροφόρου (και τις βαλβίδες σε τυχαίες θέσεις). Πήγε παντού, σύρθηκε σε βράχια και άμμο, έκανε πολλές ταρζανιές, περάσαμε και τρεις φορές από το "είδα το χάρο με τα μάτια μου". Το μόνο που ζητούσε ήταν βενζίνη κι αυτή ελάχιστη. Δυο κλήσεις μόνο (μάθαμε και τα ραντάρ τότε) - ταχύτητα και διπλή γραμμή στην ευθεία-παγίδα του Αγρινίου. Δεθήκαμε πολύ με αυτό το αυτοκίνητο και γυρίσαμε πολλή από την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων και εν μέσω εξεταστικής στην Πάτρα, πήγαμε Θεσσαλονίκη για πατσά... Εφυγε με 140K χλμ σε συγγενή.

Subaru 1000 Justy 4x4 - το τσίρκουλο (από κυρία ΒΠ ο τίτλος τιμής), ήταν το πιο sexy αυτοκίνητο που είχα. Το δεύτερο αυτοκίνητο με το οποίο δέθηκα και το πρώτο που το σήκωσα στις δυο ρόδες (βόλευε λόγω 4x4). Το πρώτο που του έκαψα τον κινητήρα και, λόγω έλλειψης πιστονιών, πάλευα με το χέρι να χαράξω λούκια για τα ελατήρια (είχαν γίνει ένα σώμα). Ευτυχώς βρήκα "τροπέτο", αλλά η σχέση ράγισε. Αν είχε λίγο ακόμη ύψος και λίγη ακόμα τελική, θα είχαμε πάει πραγματικά παντού. Με αυτό έμαθα να παίζω "με τα τέσσερα", αν και δεν είχε κεντρικό διαφορικό και "κλείδωνε" στο στεγνό. Είχε μικρές ιδιομορφίες (λόγω... μεγέθους, δικού μου εννοώ, του έσπασα και το κάθισμα). Εφυγε σε συγγενή με 120K χλμ.

Toyota Corolla 1600 - το πρακτικό. Δεν είχα την άνεση για κάτι καλύτερο κι έτσι αγόρασα σε "τιμή ευκαιρίας" το δεύτερο αυτοκίνητο του πατέρα μου. Εκανα πολλά με αυτό και σε αυτό... τα χλμ που κάναμε ίσως φαίνονται λίγα. Το κράτησα κάπου 5 χρόνια και ποτέ δεν έπαθε το παραμικρό, αν εξαιρέσουμε 2-3 φορές που με τράκαραν (και με πλήρωσαν) και μία υπερθέρμανση λόγω λάθους. Εφυγε με 160K ταξιδιάρικα κυρίως χλμ σε συγγενή.

Subaru Forester - το τρελλό φορτηγό. Το αγόρασα μόλις πέρισυ, μεταχειρισμένο (έχει και ιστορία ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, αλλά αυτό σε άλλο ποστ). Δεν έχω κάνει πολλά χλμ αλλά όλα έγιναν σε ταξίδια - ελάχιστα έχει κυκλοφορήσει στην πόλη (ίσως επειδή έχουμε κι ένα μικρό στην οικογένεια, ίσως και λόγω όγκου). Είχα καλομάθει σε αυτοκίνητα σχετικά μικρά, γρήγορα και οικονομικά και μου κακοφάνηκε που αυτό ζητάει 10 λίτρα στα 100 με οικονομική οδήγηση (και 14 τουλάχιστον με τη συνηθισμένη μου). Του λείπουν άλογα (δεν είναι το turbo) και ίσως αυτό με κάνει κάπως ψυχρό απέναντί του. Αλλωστε αγοράστηκε για πρακτικούς λόγους (να μπορούμε να πηγαίνουμε στα βουνά και στις παραλίες χωρίς άγχος οτι θα κολλήσουμε ή οτι δεν περνάμε λόγω ύψους). Γεγονός είναι οτι στα ταξίδια είναι άψογο και στους ελληνικούς δρόμους (λακούβες, τρύπες, νεροφαγώματα, μπαλώματα) γίνεται μαγικό χαλί - ούτε Mercedes ούτε τίποτα τέτοια άνεση! Επιπλέον έχει δεκάδες θήκες παντού, χώρο για 2 άτομα συν μωρό συν σκύλο, μαζί με όλα τα συμπράγκαλα για 15 μέρες (πάρκο, καρότσι, παιχνίδια μωρού και σκύλου κλπ) ακόμα και χωρίς τη σχάρα. Ξέρετε ίσως οτι κρατάει πολύ καλά στο δρόμο και, αν έχεις διάθεση και γνώσεις, αφήνει ελευθερίες για παιχνίδια. Με τετρακούνητο τα παιχνίδια είναι επικίνδυνα, αλλά με αυτό είναι... πραγματικά παιχνίδια και μάλιστα με πρωτόγνωρη αίσθηση. Εχει 70K χλμ, εκ των οποίων τα 11 μαζί μου. Στόχος πάντως είναι το νέο μοντέλο με τα 158 άλογα (χωρίς turbo πάντα) - ίσως εκεί ο έρωτας ευοδωθεί ;)

Α, μερικοί στην παρέα μου με φωνάζουν "σουμπαρουδάκια". Είναι γεγονός πάντως οτι η Subaru φτιάχνει ιδιαίτερα (έως ιδιότροπα) αυτοκίνητα.


Το πρώτο

Το τελευταίο


Για να μη λέτε οτι σας ξέχασα - ό,τι περίσσεψε, δικό σας :)

42 πλην

42 συν

25 Comments:

Blogger Katerina ante portas ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Bρε βρε βρε, ο alombar μας μεγάλωσε απο 42 έγινε 24! Ούπς είμαι επιρρεπής στους αναριθμητισμούς!
Σουμπαρουδάκιας έ; Εγώ audi και πάρε μου την ψυχή, άντε με μικρή παραχώρηση golf!

28/2/06 11:57  
Blogger Mirandolina ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Τα σουμπαρού είναι η τρέλλα του αδελφού μου -- ακόμη μου κρατάει μούτρα που δεν τον άκουσα!

Εμένα πάλι, δωσε μου μικρούλια. Κομψούλια. Χαριτωμένα. Τσαχπίνικα. Αυτοκινητάκια. Το μίνι τότε, τώρα και πάντα. Τον παλιό σκαραβαίο. Το σμαρτ. Το καινούριο σουιφτ. Το μίκρα. Το νταϊχατσουκι. τέτοια.

Να ζήσεις και να ευτυχείς!

28/2/06 12:02  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Κατερίνα εις τας πόρτας, 42 γίνομαι κάθε χρόνο! Δε γιορτάζω ούτε οτι γέρασα, ούτε οτι γεννήθηκα, μόνο οτι κάθε χρόνο ξαναγεννιέμαι στα 42 :)

Μιραντολίνα, προχθές έβλεπα διαφήμιση για το νέο Subaru Justy 1300 (4x4) - με 94 ίππους και μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος, θα ήταν ιδανικό - και όχι μόνο για σένα ;)

28/2/06 12:24  
Blogger M13 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Άμα σου πω ότι το πρώτο σου μου αρέσει καλύτερα από το τελευταίο σου τί θα μου πείς;
(ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ τα τζιπ, δεν έχω χειρότερο)

Να σου πώ χρόνια πολλά, να σου πώ και να ζήσεις και να σου πω και ότι το μπλογκ σου μου αρέσει σφόδρα! :)

Τα πεζό (106) είναι οι καλύτερες αμαξάρες. Σκύλουρες!

28/2/06 12:24  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Μικρή κυρία (M13), το 1000άρι ήταν το μεγάλο αστέρι, το πιο αγαπημένο μου μέχρι σήμερα. Οσο είναι κανείς μόνος του, οι επιλογές είναι άπειρες, όταν αποκτήσει οικογένεια όμως, οι ανάγκες αξιολογούνται διαφορετικά, προκύπτουν συμβιβασμοί και οι επιλογές υποχρεωτικά περιορίζονται.
Η επιλογή έγινε ανάμεσα σε δύο, ο άλλος υποψήφιος ήταν το Skoda Octavia RS 4x4 Station (ακόμα το σκέφτομαι σαν επιλογή, αλλά το Forester το βρήκα σε πολύ καλή τιμή). Ευχαρίστως θα έπαιρνα το νέο Justy, αν μας χώραγε!

Οσο για το 106... μόνο σκυλιά δεν είναι, ειδικά τα Rallye. Αν δεν είναι συνεχώς στα συνεργεία με μικροπροβλήματα, είσαστε μάλλον τυχεροί. Βέβαια είναι άκρως ερωτεύσιμα, πάλι ειδικά τα Rallye :)

28/2/06 12:50  
Blogger morgana ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

ειδες βρε παιδι μου που με μερικα αυτοκινητα οσο μεγαλα ή πολυτελη ειναι, δεν κολλαει η χημεια μας?

αγαπησα το micra..το πρωτο μου αμαξι...

οδηγησα αλλα μεγαλυτερα και μου δωσαν και αλλα πιο πολυτελη...

αγαπησα ξανα πριν 10 μηνες!

το clio που οδηγω και δεν το αλλαζω με τιποτα!!!

28/2/06 14:32  
Blogger FUFUTOS ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Εύχομαι και 142 με υγεία και οδική ασφάλεια.
Μου φαίνεται είσαι ...σεσημασμένος παραπτωματίας.
Οι συγγενείς πελάτες σου τι σου λέγανε μετά για τα "ταλαιπωρημένα" αυτοκίνητα που τους πουλούσες; :)

28/2/06 14:44  
Blogger Βασιλική ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

εκεινα τα ferrero ( αχ! κυριε πρεσβη μας κακομαθαινετε..) τα θελει κανεις?...
στα κομματια και το ζαχαρο και ολα!
τα λιμπιστηκα...!!!!
;)

28/2/06 14:51  
Blogger Marina ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Χρόνια πολλά έστω και καθυστερημένα.. ωραία η τουρτα, τι γέμιση έχει?

28/2/06 15:02  
Blogger mickey ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Εγώ πάντως, αυτό που κατάλαβα από το post είναι ότι οι συγγενείς σου πρέπει να είναι πολύ θυμωμένοι μαζί σου :P

Μα καλά κι εσύ άρχισε τις "πάντες" απ' το δημοτικό; Και το γράφεις και δημόσια; Θα σε πιάσουν οι Άγγελοι του Διαδικτύου, θα αρχίσουν πάλι τα ΜΜΕ να κατηγορούν το Internet και τα blogs ότι ωθούν τους νέους σε επικίνδυνες συμπεριφορές και θα αναθέσουν σε Σταθάκη και Ιαβέρη τη ...θεραπεία σου και την ομαλή επανένταξή σου στο κοινωνικό σύνολο :)

Όσο για μένα, είμαι μόλις 9 ετών οδηγός - μπροστά σε σένα, απόκτησα το δίπλωμα μάλλον ...υπέργηρος - και ήμουν ταπεινός κάτοχος μόνο δύο αυτοκινήτων. Από μικρός πάντως, το όνειρό μου (εκτός από τα super cars) ήταν μια μπλε BMW - οποιαδήποτε! Άλλαξα τα φώτα στο πρώτο μου αυτοκίνητο, ένα μεταχειρισμένο Opel Corsa, μέχρι να μάθω τα βασικά - ο γύρος της Κρήτης και ειδικά ο κατσικόδρομος για την παραλία του Πρέβελη (αυτός που περνά από το ποταμάκι) ήταν αξέχαστη εμπειρία. Μετά από 1,5 χρόνο έφυγε σε …συγγενή - αλήθεια λέω!

Τελικά κατάφερα και απόκτησα μια ολοκαίνουργια BMW Compact, την οποία κατέχω εδώ και 7,5 χρόνια. Μπορεί να είχε αρνητικές κριτικές από τον ειδικό τύπο και να υστερούσε τεχνολογικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό (π.χ. Audi A3), αλλά κανένα άλλο αυτοκίνητο από όσα μπήκα μέσα δε με συγκίνησε τότε που ψαχνόμουν για αγορά (δεν έκανα κανένα test drive πάντως). Μπαίνοντας σε μια έκθεση, την αντίκρισα και μου είπε απλά "πάρε με". Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά - είχε και το σωστό χρώμα συν τοις άλλοις! Αγόρασα το συγκεκριμένο κομμάτι - δεν έκανα παραγγελία απ' έξω. Όταν την πρωτοδήγησα, η διαφορά από το Corsa μου φάνηκε - και ήταν - χαώδης! Η χαρά μου δεν κράτησε πολύ, μια και η πρώτη κίνηση που έκανα ήταν να την πάω για την εγκατάσταση του πλέον απαραίτητου αξεσουάρ - ενός καλού ηχοσυστήματος. Έπειτα από αυτό ήμουν πλέον ολοκληρωμένος!

Έξι μήνες μετά την αγορά της, γνώρισα και τον έρωτα της ζωής μου - εξαιρετικό timing! Μαζί κάναμε αρκετά ταξίδια (και άλλα) με τη μπέμπα, αλλά έχω απολαύσει δεόντως και τις "μοναχικές" μου περιόδους. Αν και κάπως ...βαριά (της λείπουν άλογα), προσφέρεται για παιχνίδια - είναι πισωκούνα βεβαίως - ενώ κάποιες φορές την ξεζουμίζω για να βγάλει ότι καλύτερο μπορεί - με τα νέα Bilstein έχει βελτιωθεί αισθητά πάντως. Ίσως κάποτε να προβώ στην "ιεροσυλία" και να πειράξω την "καρδιά" της. Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα την κρατήσω - εσωτερικά είναι όπως βγήκε από το εργοστάσιο, εξωτερικά θέλει ένα καλό γυάλισμα, μηχανικά δεν έχει παρουσιάσει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα - αλλά όταν έρθει η πικρή ώρα του αποχωρισμού θα πάει σε ...συγγενή φυσικά :P

Αν και δεν έχω κάνει πολλά χιλιόμετρα συνολικά, το ρεκόρ μου είναι 12.000 μέσα σε τρεις εβδομάδες (τα 1.800 σερί σε μία μέρα με μία μόνο στάση για φαγητό) με ένα νοικιασμένο Hyundai Elantra στις ΗΠΑ σε ένα μοναχικό και μοναδικό ταξίδι όπου είδα του κόσμου τα θαύματα! Δεν εκτιμώ ιδιαίτερα τη μάρκα, αλλά με το συγκεκριμένο κομμάτι μπορώ να πω ότι δέθηκα πολύ. Ήταν το τρίτο αυτοκίνητο που ένιωσα "δικό μου" κι ας μην ήμουν ο κάτοχος.

Υ.Γ. Sorry για το σεντόνι, αλλά μου άρεσε πολύ το ποστάκι και ήθελα να βγάλω κι εγώ τα σώψυχά μου :)

28/2/06 15:50  
Blogger COSTANTINA ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ!!!!

Να χαίρεσαι τα δύο αγγελούδια σου (ναι ρε, και το μεγάλο) και να είσαι πάντα τόσο ευτυχισμένος όσο νομίζω. Σε άργησα λιγάκι αλλά πολύ τρέξιμο έπεσε γαμώτο. Τα φιλιά μου εκεί που ξέρεις.
(αφιερωμένο εξαιρετικά : δεν μπορεί, δεν μπορεί, κάπου θα συναντηθούμε...)

:)

28/2/06 17:41  
Blogger Πάνος ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Τον εξοπλισμό του μωρού (βαράκια) τον βλέπω στο Φόρεστερ. Ο εξοπλισμός του σκύλου, που είναι;

(τι εξοπλισμό χρειάζεται ένας σκύλος, ορε alombar42;)

ΥΓ. Όταν τον πας βόλτα (το σκύλο) τον βάζεις στη θέση του συνοδηγού. Ζώνη, του φοράς;

:-)

28/2/06 18:53  
Blogger Rodia ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Λυπάμαι πολύ, αλλά κωλύομαι να αποκαλύψω προσωπικά δεδομένα..;-)

..κάπου γράφουν ότι οι προτιμήσεις μας στα αυτοκίνητα αποκαλύπτουν κρυφές πτυχές του χαρακτήρα μας..

:-)

(προσπάθησα να ξεκολλήσω ένα κομματάκι από την οθόνη αλλά τπτ.. δεν ξεκόλαγε το άτιμο)

28/2/06 19:59  
Blogger Tatiana ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ένα από τα αγαπημένα μου quotes είναι το :

"Most men lead lives of quiet desperation and go to the grave with the song still in them"

Henry David Thoreau

Εσύ είσαι από τους λίγους ανθρώπους που είχα την ευτυχία να γνωρίσω που δεν ανήκεις στους most, και ζεις τη ζωή σου έτσι ώστε το όσο είναι δυνατόν το τραγούδι να το έχεις τραγουδήσει σε αυτή τη ζωή.

Αγαπημένε μου φίλε....χρόνια πολλά και Καλά!

28/2/06 20:46  
Blogger ViSta ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Αρχισα αργα τα μαθηματα, στην βιβλικη ηλικεια των 27 χρονων και αναλογα μικρη ειναι η δικα μου λιστα περι αυτοκινητων...
Εμαθα σε ενα mercedes 200 κατι. Δε θυμαμαι ακριβως το μοντελο εκτος απο το οτι ηταν diesel.
Οδηγησα με τον δασκαλο 160 χλμ/ωρα και ουτε που το καταλαβαινα, τοσο ανετα και ευκολα πηγαινε που οταν ειδα την ενδειξη στο καντραν, φρεναρα στην αριστερη λουριδα του αυτοκινητοδρομου (με 3 λουριδες συνολικα και χωρις οριο μεγιστης ταχυτητας).
Το πρωτο δικο μου αυτοκινητο ηταν ενα VW Polo CL, το καημενουλι ουτε 50 αλογα δεν ειχε, μας πηγε ομως περιφημα Ιταλια, μας εφερε και Ελλαδα.
Guest star ηταν το SEAT Ibiza GX που το αγoρασα το Ιουνιο και μου το χτυπησανε τον Ιουλιο. :-) Ηταν πραγματικα ενα ονειρο, μικρουλι, με περισσοτερα αλογα, συρωμενη οροφη, υδραυλικο τιμονι, νοστιμο:-)
Για μια εβδομαδα οδηγησα ενα Mercedes A150
WOW, στην αρχη ντρεπομουνα να παω για ψωνια σε discounter, προς το τελος της εβδομαδας αναρωτιωμουν μηπως τελικα μπορουσα να παρω κανενα μεταχειρισμενο Μercedes A-Class ή Smart.
Ομως νικησε η αισθηση της οικονομιας και εχω τωρα ενα απλο Fiat Punto.
Aπο ολα τα λουσα τελικα, μου αρεσει η κεντρικη κλειδωνια, η ανοιχτη οροφη και το υδραυλικο τιμονι. Το τελευταιο δεν το εχει το punto αλλα δεν μπορουμε να τα εχουμε και ολα. To SEAT ηταν η συντομη αλλα σφοδρα αγαπη μου, snif :-(

28/2/06 22:08  
Blogger Xνούδι ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

θα πω για την μεγάλη μου και προηγούμενη αγάπη ( το τωρινό είναι σχέση πάθους. Μίσος (για τα λεφτα που μου τρώει) και αγάπη μαζί (είναι όμορφο το άτιμο).

Πάντως τα πιο όμορφα χρόνια τα πέρασα μέσα σε ένα Fiat pundo απλό, μικρό pundaki. Αγαπημένο πολύ όμως. Τόσο που δεν το πούλησα ακόμα. Δεν μου κάνει καρδιά.

Αυτά και καλησπέρες πολλές σε όλους και σε εσένα alombar μου, όνειρα χαμογελαστά. :-))))

28/2/06 22:55  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

@morgana
Ωραία η Κλειώ!! Μόνο να πηγαίνεις σε σίγουρα συνεργεία για συντήρηση κλπ - οι πονηριές στα γαλλικά (και ειδικά σε γυναίκες) είναι μάλλον συχνές.

@fututos
Ελα κι εσύ, δεν τα λέμε όλα - άλλωστε τεφαρίκι πράμα τους έδινα ;)

@vasiliki
Καλή όρεξη, κανείς δεν τα έφαγε όπως βλέπεις!

@marina
Τούρτα κάστανο... στο ζαχαροπλαστείο μου είπαν οτι "αυτή την τούρτα ή την μισείς ή την λατρεύεις". Διαπιστώσαμε για μια ακόμα φορά οτι στα γλυκά διαφωνούμε - εγώ τη λάτρεψα :)

@mickey
Αμάν πια :) Δεν χάλαγα τα αυτοκίνητά μου, απλώς τα ξεζούμιζα - το Civic και το Corolla πάντως κυκλοφορούν ακόμη, μια χαρά.
Καφέ και ποτάκια στο μπαρ του Ιαβέρη μπαμπά, στη Μιχαλακοπούλου, πολλά χρόνια πριν...
Πρέβελη δεν έχω πάει - σταματήσαμε διακόσια μέτρα πριν (είχε λέει πολλά σκαλιά κι εγώ είμαι κλασσικός τεμπέλης). Υπομονή για το (μεγάλο) ταξιδιωτικό για Κρήτη.
Η μεγαλύτερη απόσταση σε μικρό χρόνο που έχω κάνει είναι 1600 χλμ σε μια βδομάδα στην Κρήτη ή 1400 αυτονυκτί (από το αυθημερόν), Πάτρα-Θεσσαλονίκη-Πάτρα.
Για κάποιο λόγο μου έχουν κάτσει στραβά τα BMW, παρότι εξαιρετικά αυτοκίνητα (ειδικά τα μοντέλα μετά το 1999).

@costantina
Ευχαριστώ κυρία μοντέλα :)))
(ανησύχησα που δε σε είδα χθες)

@Πάνος
Η φωτογραφία είναι από πρόσφατη εκδρομούλα, το μεγάλο φόρτωμα έγινε το Σεπτέμβριο, στις διακοπές (κάπου έχω φωτογραφίες κι από εκεί... ένα βουνό μπαγκάζια που είχαν και αυτοκίνητο γύρω γύρω).
Ο σκύλος χρειάζεται τροφή, δοχεία, παιχνίδια, λουρί και φυσικά ζώνη ασφαλείας. Την φοράει πάντα όταν κάθεται μπροστά, εκτός από τις λίγες φορές που κινούμαι μέσα στην πόλη. Σε μακρυνές διαδρομές πάντως, κάθεται πίσω, μαζί με το παιδί, με ενδιάμεσο χώρισμα, γιατί ο ένας χαϊδεύει κι ο άλλος γλύφει συνέχεια!

@rodia
Είναι γεγονός οτι αν η επιλογή αυτοκινήτου είναι ελεύθερη, προδίδει μερικά πράγματα για το χαρακτήρα μας. Εγώ πχ που ξέρω οτι έχεις Porsche, φαντάζομαι τι τύπος είσαι :)

@tatiana
Να κοκκινήσω τώρα ή αργότερα; Ευχαριστώ :)

@vista
Φθηνή αγορά δε σημαίνει φθηνό αυτοκίνητο. Οι μικροζημιές, οι τυχόν ακινητοποιήσεις, το κόστος συντήρησης, η κατανάλωση και κυρίως η τιμή μεταπώλησης, μετράνε περισσότερο. Αν για παράδειγμα δώσεις 10 ευρώ και το πουλήσεις στα 3 χρόνια προς 5, έχασες 5 ευρώ συν το κόστος συντήρησης. Ομοίως αν δώσεις 30 και το πουλήσεις 25.
Εδώ πάντως είναι πολύ συνηθισμένο να χρεώνεται ο κόσμος για να αγοράσει αυτοκίνητο (κάτι που θεωρώ κόμπλεξ, αλλά περί ορέξεως...).
Το Ibiza είναι πολύ καλό - αν το θέλεις σε πιο φθηνή έκδοση, πάρε το Skoda Fabia, που κάνει το ίδιο. Το νέο με τα 110+ άλογα πρέπει να είναι πολύ αστέρι!

@χνούδι
Με τη νέα φωτογραφία σου είναι προφανές οτι προπονείσαι κι εσύ για μοντέλο! Ονειρα γλυκά και σε σένα πάντως :)

1/3/06 01:59  
Blogger Esther ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

xronia polla polla , kathysterimeni to kserw....elpizw na perases omorfa kai i zwi sou an einai panta glykia san tin tourta kai sokolata opwsdipote gia na einai endiaferousa..XRONIA POLLA

1/3/06 22:32  
Blogger ViSta ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

...Αν για παράδειγμα δώσεις 10 ευρώ και το πουλήσεις στα 3 χρόνια προς 5, έχασες 5 ευρώ συν το κόστος συντήρησης. Ομοίως αν δώσεις 30 και το πουλήσεις 25...

Ναι αλλα ενδιαμεσα το χρησιμοποιησες, αυτο δεν εχει τιμη;
Ασε που ισως κουρασες την μηχανη, εκανες καποιες γρατζουνιες στο λακ, ή ακομα και τυχον λεκεδες στα υφασματα...
Μπορει το αυτοκινητο απο μονον του, ως μηχανη, και εξαρτηματα να ειναι καλο, αλλα τι να το κανεις αν πεσει ενας πανω σου και σου το κανει "αυτοκινητο με ατυχημα". Χανει οσες διορθωσεις και να κανεις αυτοματως σε αξια...
αρα ποιο το νοημα του ακριβου αυτοκινητου;
Ιδιαιτερα ποιο του καινουργιου και ισως ακριβου αυτοκινητου;
Εκτος αν εχουμε γκαραζ για να το κλεινουμε μεσα και να μην το κυκλοφορουμε.
Αλλα και ετσι, αμα θελησεις να πουλησεις ενα αυτοκινητο μολις το αγορασες καινουργιο, ηδη η τιμη του εγινε μιση.
Δεν συμφωνεις;
Ετσι ειναι εδω τα πραγματα τουλαχιστον.

Στο θεμα του βαζω χρεος για να αγορασω κατι, μπορω να πω οτι ακολουθω την αποψη του πατερα μου...
"ήτε μπορω να το πληρωσω μια και στο χερι
ήτε δεν το χρειαζομαι
ποιος ξερει τι γινεται οταν περνα ο καιρος;
στο τελος το χανεις γιατι δεν μπορει να πληρωσεις την τελευταια δοση "

1/3/06 23:12  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Esther, ευχαριστώ :)

Vista, ο μπαμπάς σου έχει κάποιο δίκιο αν και όχι απόλυτο (μεγάλη συζήτηση πάντως - υπάρχει και το operational leasing). Οσο για τη χρήση, στη Γερμανία τα αυτοκίνητα ταλαιπωρούνται περισσότερο από οτι στην Ελλάδα, λόγω καιρού και τρόπου χρήσης, αλλά ταυτόχρονα συντηρούνται καλύτερα (αυτός είναι ο γενικός κανόνας).
Αυτοκίνητο για να το έχεις στο γκαράζ μην τυχόν και στο γρατζουνίσουν ποτέ μην πάρεις, γιατί απλά δεν θα έχεις αυτοκίνητο αλλά συλλεκτικό αντικείμενο. Αγοράζουμε πάντα αυτό που αντέχουμε να το δούμε γρατζουνισμένο κλπ, αυτό που μπορούμε να συντηρήσουμε, αυτό που μπορούμε πραγματικά να "έχουμε", όχι αυτό που αντέχει η τσέπη μας απλώς - εδώ συμφωνούμε απόλυτα.
Πάλι όμως, άλλη αξία έχει μετά από 3 χρόνια ένα Subaru Justy ή ένα Toyota Yaris και άλλη ένα Fiat Punto. Απόδειξη οτι, σαν μεταχειρισμένα, έχουν αρκετές διαφορές στην τιμή κι ας κοστίζουν σχεδόν το ίδιο σαν καινούργια.
Εννοώ λοιπόν οτι, αγοράζοντας ένα Yaris τελικά κάνεις οικονομία σε σχέση με ένα Punto (θα ζητήσει λιγότερα όσο το έχεις και θα πουληθεί καλύτερα).
Φυσικά όλα αυτά είναι θεωρίες - λίγοι αγοράζουν με αυτό τον τρόπο. Οι περισσότεροι λένε "αυτό θέλω" αν τους γυαλίσει κάποιο :)

1/3/06 23:26  
Blogger Λαμπρούκος ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Βρε συ Αλόμπαρ χρόνια πολλά.

Ευθέως όμως σε ρωτώ. Τώρα θα σε λέμε Alombar43?

3/3/06 17:33  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Κύριε Νομάρχη μας, ευχαριστώ αλλά το 42 δεν είναι ηλικία λέμε! Εβαλα και σχετικό λινκ στο "ποιος είμαι".
Και μη με ρωτάς ευθέως γιατί ζαλίζομαι :)

3/3/06 20:05  
Blogger Composition Doll ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Το διάβασα... ΟΛΟ... και για τα τουτού αδιαφορώ πλήρως...

Αλλά έτσι θα σε (εξ)αναγκάσω να διαβάσεις το post (όταν το βάλω) για τη συλλογή μου από παλιά παιχνίδια.

ΟΛΟ!

8/3/06 03:57  
Blogger Composition Doll ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Και χρόνια πολλά, νέε μου! Φιλάκι στο μαγουλάκι!

:)

8/3/06 03:58  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Να είσαι βέβαιη οτι θα διαβάσω το περί συλλογής ποστ σου - όπως επίσης να είσαι βέβαιη οτι θα σου κάνω έκπληξη μετά!
Ευχαριστώ, θείτσα :)

8/3/06 09:39  

Δημοσίευση σχολίου

<< ΠΙΣΩ