ΠΕΝΘΟΣ

Ο Αρης ήταν ημίαιμο λυκόσκυλο τεσσάρων ετών, πλήρως εκπαιδευμένος και απόλυτα υγιής.

Το βράδυ της Τρίτης 4 Δεκεμβρίου τον δολοφόνησαν με προμελετημένη ενέργεια.

Ο δράστης έβαλε ισχυρό δηλητήριο σε τροφή την οποία τοποθέτησε στον κοινόχρηστο κήπο της πολυκατοικίας στην Ανω Βούλα. Το άτυχο σκυλί ξεψύχησε μέσα σε 15 λεπτά με ισχυρούς σπασμούς.

Κάθε βοήθεια είναι ευπρόσδεκτη!

Το μπουρδέλο πήρε φωτιά

Η φωτιά έκαιγε δέκα μέρες.

Η πουτάνα ψιλοκάηκε - την πήγαν στο νοσοκομείο και της δώσανε τρία χιλιάρικα για να το βουλώσει και να μη μαθευτεί οτι χάλασε η μόστρα της και χαθεί η πελατεία.

Η τσατσά στην αρχή δεν έδωσε σημασία στη φωτιά αλλά, όταν είδε τους πελάτες να φεύγουν, μέτρησε και ξαναμέτρησε και είδε οτι μπορεί να της βγει η σούπα: έστειλε την πουτάνα στο νοσοκομείο, ζήτησε ελεημοσύνη από τους πελάτες, έβαλε και καινούργιες κουρτίνες στο μαγαζί. Δήλωσε οτι η φωτιά οφείλεται σε ασύμμετρους ανταγωνιστές.

Ο νταβατζής, από μακρυά όπως πάντα, έκανε τους υπολογισμούς του: τα έσοδα θα έπεφταν μόλις κατά 1% κι αυτό προσωρινά, οπότε δεν ενοχλήθηκε - έκανε δωρεά τα έξοδα για τις γάζες (μια κοινωνική προσφορά με ανταλλάγματα), οριοθέτησε το μπουρδέλο δέκα πόντους πιο μακρυά και πήγε στο επόμενο.

Μέσα στην αναμπουμπούλα, ξεχάστηκαν οι υποκλοπές των σουτιέν, ο Τσαλικίδης, τα ομόλογα της αμαρτίας κλπ κλπ.

Κυκλάδες του βουνού

Είναι σοβαρός ο κίνδυνος ερημοποίησης μεγάλων περιοχών, αφού η έλλειψη δένδρων και ο εκφυλισμός του υπεδάφους θα αφήνει το νερό να κυλά στη θάλασσα.

Τελικά, οι καταχθόνιοι εχθροί μας είχαν αυτό ακριβώς το στόχο: να γίνουμε η Σαχάρα της Μεσογείου.

Υπολόγισαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο!! Πονηρή η κυβέρνηση, αρχίζει να χτίζει με το ίδιο σύστημα (του Μεταξά) χιλιάδες σπιτάκια στα πρώην δάση, όλα με πέτρα, άσπρους τοίχους και κόκκινα κεραμίδια. Γεμίζει ο τόπος ξερές μπουκαμβίλιες και άνυδρες σαύρες.

Ποιά δάση και τρίχες! Φτιάχνονται εκατοντάδες αεροδρόμια. Οι πρώην αγρότες γίνονται οδηγοί, τουριστικοί πράκτορες, μάγειρες και ξενοδοχοϋπάλληλοι. Η έρημος γεμίζει με "Rooms to Let". Οι τουρίστες συρρέουν για να δουν μια έρημο από κοντά.

((Στο μεταξύ η Εθνική, η Eurobank, ο Αγγελόπουλος κλπ κερδίζουν τα ευρώ που διέθεσαν, επί εκατό))

Ο κόσμος παίρνει επιτέλους μια ανάσα και αρχίζει να κονομάει. Βέβαια δεν έχει νερό να πιεί και αέρα να αναπνεύσει, εκτός από τις πλημμύρες, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες - μπρος στο γιαλιστερό ευρώ, κανείς δεν δίνει σημασία.


(((Η πιθανότητα ερημοποίησης είναι πολύ πιο σοβαρή από όσο ακούγεται και θα χρειαστούν γενναίες προσπάθειες να αποφευχθεί.)))

Ο λύκος στην αναμπουμπούλα φαίνεται

Εδώ ο κόσμος καίγεται και κάποιοι (αμφιβάλλετε;) θα εισπράξουν 3000 ευρώ επί τα άτομα της οικογένειας επί τις τράπεζες που θα επισκεφθούν.
Θα τους πιάσουν (λένε).
Πότε; Οταν παραγραφεί η Μεγάλη Ληστεία;

**

Τουλάχιστον το κράτος έπαψε να κρύβεται, παρά τις πλήρως σπασμωδικές ενέργειές του.
Ετσι που καταντήσαμε, πάλι καλά να λέμε.

Σσσστ, το κράτος κοιμάται

Ας ξυπνήσουμε τουλάχιστον εμείς...

Ασύμμετρη Αγγαρεία - Ασύλληπτη Ξεφτίλα

Εμπιστες πηγές αναφέρουν οτι συνελήφθησαν για ασύμμετρο σχέδιο εμπρησμού της Ελλάδας:
1) μια γιαγιά που έφτιαχνε κόλυβα, μαζί με τα κόλυβα βάρους μισού κιλού.
2) ένας παπούς που έψηνε μπριζόλες, μαζί με όλο τον εμπρηστικό μηχανισμό: δύο αρνίσιες μπριζόλες, ρίγανη, ένα σκαλιστήρι, ένα πακέτο σπίρτα μεταχειρισμένο και δώδεκα κάρβουνα μισοκαμένα.

Επιπλέον συνελλήφθησαν δύο εντεκάχρονοι ως ύποπτοι οργανωμένου (συμμετρικού) σχεδίου εμπρησμού.

Καταζητούνται τέλος ο Αίολος (θεός των ανέμων), η Αρτεμη (θεά της γης) καθώς και διάφοροι άλλοι θεοί και δαίμονες.

***

Κάποιος παπάς μίλαγε οργισμένα για τους καταπατητές και την αναλγησία των κυβερνώντων. Φυσικά έχει δίκιο, ξέχασε πάντως να αναφέρει οτι η Εκκλησία είναι ο κορυφαίος καταπατητής, όπως είπε κάποιος δημοσιογράφος.

***

Θα πάρουν πάντως αποζημίωση: αν κάποιος χάσει και τα δυο πόδια του, θα πάρει 8000 ευρώ. Οσο ακριβώς το κόστος της κηδείας του.

***

Οταν επί τέσσερεις ημέρες ασταμάτητα καίγεται συνολικά η Ελλάδα, έχετε σκεφτεί ποιός ακριβώς αποτελεί απειλή;
Την απάντηση την άκουσα στην τηλεόραση από δημοσιογράφο: "ρε αυτοί είναι επικίνδυνοι!".

Εμεινε τίποτα όρθιο;

Ποιος φταίει;

Follow the money?
Αυτοί που θα επωφεληθούν;
Την 11η Σεπτεμβρίου ωφελήθηκε ο Μπους - "επιτίθενται στην Αμερική".

Ας ελπίσουμε οτι δεν θα χρειαστεί να βγει και το Σισμίκ - ή μήπως ξεχάσατε τον "κίνδυνο εξ ανατολών";
Μήπως με τις φωτιές ξεχάσατε τα ομόλογα;
Φροντίζω να θυμάμαι οτι "μπορώ να δω τους κήπους και το παλάτι, αλλά δεν θα χύσω το λάδι".

***

Οταν δεν έχουμε να πληρώσουμε, μας πάνε φυλακή. Οταν το κράτος δεν πληρώνει, γιατί ποτέ κανείς δεν πάει φυλακή;

***

Από μια άλλη οπτική γωνία, μήπως να καταργήσουμε την Πυροσβεστική; Αφού έτσι κι αλλιώς θα γίνουν όλα οικόπεδα στο τέλος, γιατί να πληρώνουμε τη διαδικασία;
Μίλησε κανείς για το Αρθρο 24;

***

Δεν είμαι λυπημένος. Είμαι οργισμένος.

Home, sweet home

Τελικώς αγοράσαμε διαμέρισμα 27 ετών, σε πολύ καλό σημείο, με εμφανή σημεία εγκατάλειψης και ανάγκη άμεσης ανακαίνισης.
Η κατασκευή όμως είναι πολύ καλή (ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα) και η τιμή ήταν αρκετά χαμηλή (για τα δεδομένα της περιοχής).
Ηταν το μόνο σπίτι που ο μηχανικός μας συμφώνησε από την πρώτη στιγμή στην αγορά του (από τα 30+ που είδαμε μαζί).

Αποφασίσαμε βεβαίως ολική ανακαίνιση (υδραυλικά, ηλεκτρικά, μπάνια, κουζίνα, πόρτες, αλουμίνια κλπ).
Κάναμε τα απαραίτητα και, αφού τελείωσε το ρευστό, αφήσαμε τα υπόλοιπα για αργότερα.

Εχουμε καινούργιες σωληνώσεις εξωτερικές (που ευτυχώς δεν πολυφαίνονται), αλλαγμένες ή διορθωμένες αποχετεύσεις όπου είχαμε πρόσβαση, επισκευασμένα (όπου δεν αλλάχθηκαν) καλοριφέρ, καινούργιο πίνακα, διακόπτες και καλωδιώσεις στα περισσότερα σημεία (και σε όλα τα ενεργοβόρα).
Δεν ξέχασα να περάσω καλώδια κεραίας και διπλό θωρακισμένο καλώδιο δικτύου (ftp cat6, ftp cat5e) παντού. Δεν είναι άσχημα μέσα από καλώδιο 60 μέτρων να έχω 1 ms delay - και ακόμα δεν έχω τα κατάλληλα βύσματα RJ 45 για το εξάρι καλώδιο.
Μόνο το DVI/HDMI μου ξέφυγε, αλλά το ψάχνω μήπως κάποτε αλλάξω τα καλώδια δικτύου με οπτική ίνα, ώστε με ένα καλώδιο να περνάω κάθε είδους ψηφιακό σήμα. Στο μεταξύ θα βολευτούμε με το δίκτυο.

Ενας μεγάλος ηλιακός θερμοσίφωνας, ηλεκτρονικές λάμπες παντού και όλες οι συσκευές σε ενεργειακή κλάση Α, θα βοηθήσουν να καλύψω κάποτε με φωτοβολταϊκά τις περισσότερες ανάγκες του σπιτιού.

Θέλουμε ακόμα πόρτες, αλουμίνια, επισκευές στα κάγκελα του μπαλκονιού, μονώσεις (ειδικά στο δώμα), πιθανόν κλιματισμό (έχουμε δροσούλα πάντως) και διάφορα μικροπράγματα. Πρέπει επίσης να βρούμε μια αποθήκη (μάλλον θα φτιαχτούν στην πυλωτή για όλους) - είναι απίστευτο πόσα πράγματα έχουμε μαζέψει!!



Οι φωτογραφίες δείχνουν τη θέα από τα δυο μπαλκόνια (το ένα εκ των οποίων είναι 60τμ).
Το αεράκι που κατεβαίνει μονίμως από το λόφο, όπως και η θέα της θάλασσας (και όχι μόνο) από το δώμα-γραφείο δεν φαίνονται :)

Αυτά που επίσης δεν φαίνονται είναι το τί τραβήξαμε και οι παραχωρήσεις που κάναμε, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο...
Μεταξύ άλλων, για 15 μέρες κοιμόμουν (μόνος) σε ένα καναπέ, με το μαρμαρά να τρίβει δίπλα μου.
Αυτά όμως σε άλλο μήνυμα, όταν έρθει η ώρα του πάρτυ ;)

Ολική Επαναφορά

Τον Ιούλιο στο νέο μας σπίτι. Ναι, θα κάνουμε και πάρτυ :)

Σπα... Σπα... Σπαρταράνε

Τελευταίες Αγγαρείες Ειδήσεις

Ο Υπουργός Αγγαρείας και ο Πρωθυπουργός Δεν-Το-Εκανα-Εγώ αποφάσισαν οτι η απεργία των ΜΑΤ μόνο με ένα τρόπο μπορεί να ελεγχθεί: θα στείλουν κουκουλοφόρους για να τους δείρουν. Ετσι, όλοι θα είναι ευχαριστημένοι: η κοινωνία (γιατί δεν θα καεί ούτε ένα αυτοκίνητο), οι κουκουλοφόροι (που θα βγάλουν το άχτι τους) και τα ΜΑΤ (γιατί θα εκπαιδευτούν δωρεάν από το αντίπαλο στρατόπεδο).

Από το Υπουργείο Οικονομικών ακούστηκε οτι θα ελεγχθούν όλες οι αγοραπωλησίες σπιτιών του 2005, τότε που η αντικειμενική από την εμπορική αξία των ακινήτων είχαν μεγάλη διαφορά, για πιθανές δοσοληψίες κάτω από το τραπέζι.
Από τις εφημερίδες ακούστηκε οτι ο Υπουργός Οικονομικών το 2005 αγόρασε βίλα στο Καπανδρίτι με 400 ευρώ το τ.μ.
Οι φήμες λένε οτι το Καπανδρίτι θα εξαιρεθεί από τον έλεγχο.

Κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης. Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα ''μπλοκάρονται'' από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.
Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.
Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη...

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.
Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να ''κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη'', να ''μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική'' και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.
Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο ''198964'' στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.
Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο email.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao.

Μπορείς!

Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!

Σφάξε με να αγιάσω!

Ουδέ κατεδικάσθησαν ακόμη οι Ανατολίται να καταπίνωσι βούτυρον εκ μαργαρίνης, γάλα εξ ορυζοκόνεως, οίνον εξ ερυθροξύλου, καφέν εκ ξηρών σύκων, τυρόν εξ αμύλου, σοκολάταν εκ βαζελίνης, και όσα άλλα εφεύρεν ευθηνά δηλητήρια η παράλληλος πρόοδος της χημείας και της ασυνειδησίας.
[...]
Ελάχιστον όμως είναι το κέρδος αν εξήλειψεν ο τελειότερος οργανισμός της χωροφυλακής εκ των ορέων την ληστείαν, αναγκάσας τους πρώην εξ αυτής αποζώντας να προτιμήσωσι το αναπαυτικώτερον επάγγελμα κιβδηλοποιού, δηλητηριαστού, πλαστογράφου, προαγωγού ή ιδρυτού ανωνύμου εταιρείας.
Η ζημία ζωής και χρημάτων, ην επροξένει ο επί τέλους αποθνήσκων επί της λαιμητόμου ληστής, είναι αναξία παντός λόγου παραβαλλομένη προς την καταδίκην εις την πείναν ή την αυτοκτονίαν, ην επιβάλλει σήμερον ο ουδέποτε σχεδόν τιμωρούμενος τραπεζίτης εις ασυγκρίτως ανώτερον αριθμόν θυμάτων.

[αποσπάσματα από τον Αγιο Σώστη του Ροΐδη]


Ο Τζάστις Ετα είναι μόλις 14 μηνών. Κλαίγοντας, προσφέρει το εύθραυστο χέρι του. Λίγα λεπτά αργότερα, ένα σημαδάκι από μελάνι στο μπράτσο θα πιστοποιήσει οτι έχει εμβολιαστεί κατά της πολυομυελίτιδας και της ιλαράς.
Ο εμβολιασμός των νηπίων στην Εμπότσα της Νιγηρίας χρηματοδοτείται από το φιλανθρωπικό οργανισμό 'Bill & Melinda Gates Foundation' του ιδρυτή της Microsoft, Bill Gates.
Αλλά ο Τζάστις αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα υγείας, με βασικότερο όλων το αναπνευστικό που εκ γενετής τον ταλαιπωρεί. Οι ντόπιοι αποδίδουν το πρόβλημα στον καπνό και στις φλόγες από ένα διυλιστήριο πετρελαίου που λειτουργεί στην περιοχή. Καπνός και φλόγες υψώνονται στα 100 μ. και σκεπάζουν τον ουρανό, δηλητηριάζοντας τον αέρα που αναπνέουν οι κάτοικοι.
Το διυλιστήριο είναι ιδιοκτησία του ιταλικού πετρελαϊκού γίγαντα Eni, στο μακρύ κατάλογο των μετόχων του οποίου συμπεριλαμβάνεται μεταξύ άλλων και το 'Bill & Melinda Gates Foundation'.
[...]

(Το ίδρυμα διαθέτει 170 εκ. ευρώ για εμβολιασμούς και ιατρική έρευνα, ενώ παράλληλα διαθέτει 327 εκ. ευρώ σε μετοχές πετρελαϊκών εταιριών)


[αντιγραφή από το περιοδικό 4Τροχοί, Μάρτιος 2007 - η παρένθεση σε δική μου απόδοση]


Ευκαιριακά, να σημειώσω οτι λίγο πριν καταφέρουν να συλλάβουν τον Αλ Καπόνε, αυτός θεωρείτο μέγας ευεργέτης για πολύ κόσμο, αφού σκόρπιζε απλόχερα χρήματα σε φτωχούς και ιδρύματα αλληλεγγύης.


Το καρότο βρε παιδιά, το καρότο!

Ακόμα στο τρέξιμο εμείς...

Νυχτερίδες και αράχνες

Οπως φαίνεται η αναζήτηση σπιτιού ολοκληρώθηκε (λεπτομέρειες σύντομα). Ελπίζω δηλαδή να πάνε όλα καλά μέχρι τη Δευτέρα που υπογράφουμε. Την εφορία πάντως προλάβαμε και την πληρώσαμε πριν τις αυξήσεις.


Με την ευκαιρία, πρέπει να είναι ελληνική αποκλειστικότητα αυτό το παιχνίδι με τις αντικειμενικές αξίες, τύπου "θα προλάβω να σας τη φέρω πριν προλάβετε να αγοράσετε". Ακου "αυξήσεις-έκπληξη", λες και είναι μαγαζάκι της γειτονιάς. Αντε μετά να κάνεις πρόβλεψη για τα οικονομικά σου, για να μην πω για τη λογική του "αποφασίζομεν και διατάσσομεν", με ισχύ από... χθες.

Αλλού όμως είναι το θέμα...

Την Κυριακή (25/2) έστειλα ένα e-mail, το ίδιο ακριβώς, σε έξι εταιρίες με αρκετά ενημερωμένα web sites, που εμπορεύονται ή κατασκευάζουν πόρτες και παράθυρα ασφαλείας.Ζητούσα πληροφορίες για επίπεδο ασφαλείας, χρόνους και ενδεικτικές τιμές, για 1 κύρια πόρτα, 2 βοηθητικές και 1 μπαλκονόπορτα.

Υπάρχουν 3-4 ευρέως αποδεκτές πιστοποιήσεις ασφαλείας, με πιο δημοφιλείς τις UNI 9569 (εθνική, υψηλών απαιτήσεων αλλά περιορισμένων καλύψεων) και ENV 1627 (ευρωπαϊκή, με περισσότερες καλύψεις). Μια πόρτα με UNI 9569 επιπέδου 3 και ταυτόχρονα ENV 1627 επιπέδου 4, είναι ίσως καλή για... θησαυροφυλάκιο και, λογικά, κοστίζει ανάλογα.

Αρχικά, δεν βρήκα ελληνική κατασκευαστική εταιρία με πιστοποίηση ασφάλειας για τις πόρτες της, παρότι κάποιες έχουν ISO 9001 ή/και 9002 για την ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών τους.Αναρρωτιέμαι βέβαια αν κάποια κατασκευαστική έχει πράγματι πιστοποίηση αλλά δεν την αναφέρει, αφού πολλοί δεν αναφέρουν καν την ύπαρξη πιστοποίησης για τις πόρτες που εμπορεύονται.

Αλήθεια, πώς αγοράζει ο κόσμος; Ξέρουν τόσο καλά από ασφάλεια, που εκτιμούν την πόρτα με το μάτι;
Για να μην πω για εταιρίες και sites που σου προτείνουν επιλογές από πόρτες ασφαλείας, δείχνοντας μόνο την επένδυσή τους (το 10% του κόστους), χωρίς καμμιά αναφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά τους!!
Φαίνεται οτι, πράγματι, ο κόσμος αγοράζει ασφάλεια κρίνοντας από το... χρώμα και το σχέδιο.

Το ενδιαφέρον είναι οτι μόνο από μια εταιρία (BLOKAPORT) απάντησαν σε λογικό χρόνο (την επόμενη εργάσιμη) και με τον ενδεδειγμένο τρόπο (e-mail).
Η απάντησή τους πάντως δεν έλεγε πολλά πράγματα (θέλουν περισσότερες λεπτομέρειες, διαστάσεις και επίσκεψη τεχνικού).
Αναρρωτιέμαι πόσο επηρρεάζουν την τελική τιμή αυτά τα στοιχεία. Σημειωτέον οτι ζήτησα χωριστά τιμές για την τοποθέτηση - τόσο οι πόρτες όσο και οι κλειδαριές έχουν προτεινόμενες τιμές (υπάρχουν ακόμα και online).

Σήμερα, μια άλλη εταιρία (κατασκευαστής) με πήρε τηλέφωνο (μια γραμματέας που προφανώς βαριόταν τη ζωή της) για να μου δώσει το τηλέφωνο της έκθεσής της! Η κοινή λογική λείπει, όπως φαίνεται (αφού επικοινώνησα από το site σας, όπου υπάρχουν αυτά τα στοιχεία).

Μέχρι σήμερα, Τετάρτη μεσημέρι, δεν είχα άλλη επαφή.
Κρίμα, μπορεί να έχουν καλά προϊόντα, αλλά μετράει και η εξυπηρέτηση.

Επί της ουσίας, οι περισσότεροι εμπορεύονται τις πόρτες των ιταλικών TESSIOPORTE, DIERRE, TORTEROLO, GARDESA - κάποιοι δίνουν και φασόν σε τρίτους. Αν γνωρίζετε κάτι περισσότερο... το θέμα με ενδιαφέρει!

Χρόνια Πολλά

...και καλά μυαλά :)


Πάντα της τελευταίας στιγμής, είμαστε ακόμα σε αναζήτηση σπιτιού. Πολύ χρονοβόρα -και ψυχοφθόρα- διαδικασία τελικά!

Ο λαγός και η χελώνα

Ενας System Administrator και ένας Hacker μάλωναν κάποτε για το ποιος από τους δύο ήταν καλύτερος προγραμματιστής.
Αποφάσισαν πως ο καλύτερος τρόπος να λύσουν τις διαφορές τους ήταν να κάνουν έναν αγώνα: ο πρώτος θα ασφάλιζε ένα σύστημα και ο δεύτερος θα προσπαθούσε να το παραβιάσει.
Ετσι, όρισαν την ώρα που θα ξεκινούσε ο αγώνας.

Ο System Administrator ξεκίνησε πολύ γρήγορα, ασφαλίζοντας το σύστημα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας - firewalls, antivirus, antispyware...
Εβαλε και την προσωπική του πινελιά και ησύχασε. Ηταν πια βέβαιος οτι ο Hacker δε θα μπορούσε ποτέ να παραβιάσει το σύστημα αυτό.
Ετσι, πήρε ένα υπνάκο, περιμένοντας το επόμενο πρωί, που θα έληγε ο αγώνας.

Την ίδια ώρα ο Hacker έπαιρνε τα πιο πρόσφατα εργαλεία για το σκοπό του, ενώ παράλληλα ανέπτυσσε νέα προγράμματα που θα παραβίαζαν την ασφάλεια του συστήματος.
Οση ώρα ο System Administrator κοιμόταν, ο Hacker βελτίωνε και εξέλισσε τα προγράμματά του, με πείσμα και υπομονή.
Ολη τη νύχτα προσπαθούσε, δοκίμαζε και βελτίωνε. Λίγο πριν ξημερώσει τα κατάφερε τελικά και μπήκε στο σύστημα.

Είχε κερδίσει τον αγώνα.



(Αν φτάσατε εδώ από το 'Ε' της σημερινής Ελευθεροτυπίας, διαβάστε εδώ την αφορμή και εδώ μια ακόμα αναφορά.)

Τα βριζόλια και το κουτσουγκούι

Πολλές φορές σκέφτομαι οτι θα ήθελα να έχω καταγωγή από κάποιο χωριό.
Οταν θέλω να αλλάξω παραστάσεις, να λέω "πάμε να δούμε το κτήμα".
Οταν θέλω να ξεφύγω, να λέω "πάμε στο χωριό".

Προσπαθώ λοιπόν να... διαλέξω ένα χωριό, στην προοπτική να αγοράσω εκεί ένα σπίτι.

Η διαδικασία αναζήτησης έχει προκύψει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Εχω διαβάσει ένα σωρό τοπικές συνήθειες και ιδιαιτερότητες, που συνήθως οφείλονται στη θέση και μορφολογία της κάθε περιοχής, αλλά και στη συντήρηση μιας φήμης, ασχέτως από πού προέκυψε αρχικά αυτή (όπως με τους χτιστάδες ορισμένων χωριών της δυτικής Μακεδονίας).

Το καλοκαίρι πήγαμε διακοπές στη βόρειο Εύβοια - βουνό και δάσος συνδυάζονται αρμονικά με τη θάλασσα, ενώ υπάρχουν πλήθος περιοχών που δεν έχουν ακόμη διαλυθεί από τον τουρισμό. Από κάθε άποψη, είναι μια καλή περιοχή για να βρω το... χωριό μου!

Ψάχνοντας λοιπόν πληροφορίες για το χωριό Θαρρούνια (έχει κοντά ένα ενδιαφέρον σπήλαιο), βρέθηκα στην ιστοσελίδα του Δημοτικού Σχολείου του Αγίου Ιωάννη (Αλιβερίου) της Εύβοιας.

Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το Αλιβέρι, αλλά δεν θέλετε να μάθετε τί είναι τα βριζόλια και το κουτσουγκούι;


Είμαστε ακόμη σε αναζήτηση σπιτιού - προβλέπω προσωρινή μετακόμιση μέχρι να δούμε αν θα αγοράσουμε ή αν θα χτίσουμε.

Παϊδακίων το ανάγνωσμα

Λοιπόν, όσο κι αν άλλες περιοχές ανέρχονται στην κλίμακα της κρεοφαγίας και δη της παϊδακοφαγίας, τα Βλάχικα και η Φωλιά των Κυνηγών (τα "φαγάδικα" της Βάρης) παραμένουν στην κορυφή, έστω εξαιρώντας το περιβάλλον.

Στη φωτογραφία η πιο σέξυ γυναίκα του πλανήτη σύμφωνα με το περιοδικό FHM - η Scarlett Johanson!

Ε, ναι :)



Τη φωτογραφία της Scarlett Johanson τη βούτηξα με το google images από ένα forum - μάλλον προέρχεται από το περιοδικό Esquire. Δυστυχώς δεν βρήκα φωτογραφία από τα παϊδάκια της.

60 = 200

Κυρίες, κύριοι, αγαπητά μου παιδιά...

Τον τελευταίο καιρό μαθαίνουμε μια νέα αριθμητική, όπου διάφοροι αριθμοί μπορεί να ισούνται αλλά μπορεί και όχι, ασχέτως αν είναι στην πραγματικότητα ίδιοι.
Ψάχνουμε βλέπετε για σπίτι και μαθαίνουμε την αριθμητική των μεσιτών και κατασκευαστών.

Σου λέει...

200 τετραγωνικά εκπληκτική μεζονέτα με 250 τμ κήπο και σοφίτα και μπλα μπλα

και εννοεί...

60 τετραγωνικά σπίτι στην άδεια (που ουδόλως συμφωνεί με αυτό που βλέπεις, ενώ και τα σχέδια είναι άσχετα τόσο με το σπίτι όσο και με την άδεια), που το υπερυψώσαμε για να βγάλουμε σοφίτα χωρίς να την έχουμε δηλωμένη (και βγάλε τα μάτια σου με την Πολεοδομία αν σε καταγγείλει κανείς) και τα υπόλοιπα είναι ημι-υπόγειο που όμως το ξεμπαζώνουμε και γίνεται σχεδόν ισόγειο (ομοίως με την Πολεοδομία) και ο "κήπος" είναι αυτός ο χώρος γύρω γύρω που δεν ξέραμε τι ακριβώς να τον κάνουμε και δεν τον κάναμε χώρο στάθμευσης, γιατί τότε πώς θα πουλούσαμε κήπο

Τα παραπάνω είναι κοινός τόπος και στους κατασκευαστές και στους μεσίτες - αν ΔΕΝ είναι καθαρή απάτη, σίγουρα είναι απάτη ανάλογη με τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων.

Υπάρχουν και χειρότερα. Προσέξτε τύπο αγγελίας γνωστού μεσίτη (ΚΟΚΚΑΛΗΣ - όλο τέτοιες βάζει στα νότια προάστεια):

Εκπληκτική ευκαιρία: μεζονέτα 200 τμ με πισίνα, bbq, επένδυση πέτρας κλπ σε 300 τμ οικόπεδο και 150 τμ 350.000 ευρώ

...και εννοεί οτι έχει μία μεζονέτα σε πανάκριβη τιμή (αυτή των 200 τμ) και μια ΑΛΛΗ μεζονέτα, των 150 τμ, χωρίς τίποτα από τα παραπάνω, την οποία ΑΛΛΗ προσφέρει προς 350.000 ευρώ!!

Σηκώνει καταγγελία για παραπλανητική διαφήμιση; Τι λέτε εσείς οι νομικοί;

Συμπέρασμα: φτιάχτο μόνος σου - τότε μόνο το 200 είναι σχεδόν 200, τουλάχιστον στο οικονομικό!

Alombar42 and THE game (post in english)

As you may know, I am designing a web-based game. An RPG.
A Massively Multiuser Online Role-Playing Game.

I can't say much now, but what I know for sure is that it will contain features, never seen in a game before!

There is a certain aim: make it the biggest game ever. And it is feasible.
I would also like to make it the best too, so I'd love your input - ideas, comments and any kind of help, are very very welcome. I'm also looking for the game's name.

I will keep you updated - I'll create a blog just for the game's progress. In the meantime, I have a forum, where you can also meet some interesting people: http://www.alombar42.com/forum/. I also have a backup account in neopets: alombar42_backup.


Since neopets do not want me as a player, they will have to welcome me as a competitor. Isn't that scary? ;)

Πάχυνα...

Το καλοκαίρι πήγαμε διακοπές στη Βόρεια Εύβοια (Βασιλικά, Ψαροπούλι).
Κάθε πρωί παραγγέλναμε το φαγητό που θέλαμε να μας μαγειρέψει η κυρία εκεί - πολύ καλή μαγείρισσα.

Δυστυχώς, το καλό φαγητό έχει και τις συνέπειές του, όπως όλες οι αμαρτίες. Πρέπει να πήρα μερικά κιλά, όπως βλέπετε!

Στη φωτογραφία ο... ιπποπούτανος, που λέει και ο μικρός!

Σας βλέπω!

Ζούμε αν και δε βασιλεύουμε... ακόμα :)

Shaolin Kung Fu

Το 497 μΧ ένας Ινδός βουδιστής μοναχός (Μπα Τουο στα κινέζικα) περιόδευε την Κίνα, βοηθώντας και καθοδηγώντας όσους συναντούσε στο δρόμο του.
Σύντομα έγινε γνωστός σε όλη την Κίνα για τη σοφία του και κάποτε τον κάλεσε ο αυτοκράτορας, προσφέροντάς του πλούτη για να συνεχίσει τη διδασκαλία του. Ο μοναχός δεν δέχτηκε, ζήτησε όμως μια έκταση μακρυά από τις "πόλεις" και τον "πολιτισμό". Ο αυτοκράτορας του έδωσε μια μεγάλη έκταση και χρήματα για να χτίσει ένα μοναστήρι.
Η έκταση λεγόταν "Δασάκι στο Λόφο", που στα μανδαρίνικα λέγεται Σαολίν. Ετσι φτιάχτηκε το Σαολίν Σου (ναός)...

Το 539 ο Μπόντι Ντάρμα, ένας Ινδός πρίγκηπας που εγκατέλειψε το παλάτι, ξεκινώντας από τη νότια Ινδία, έφτασε στην Κίνα διδάσκοντας το βουδισμό. Κάποτε έφτασε και στο ναό του Σαολίν (οι Κινέζοι τον έλεγαν Τα Μο και τον θεωρούσαν άγιο άνθρωπο). Μετά από εννέα χρόνια διαλογισμού (υπάρχουν διάφορες ιστορίες μέχρι και μύθοι για το τι συνέβη αυτά τα χρόνια), έγινε τελικά δεκτός στο ναό. Εκεί, βρήκε τους καλόγερους αδύναμους, σε σημείο που έπεφταν κάτω ή κοιμόνταν κατά τη διάρκεια του διαλογισμού. Αφού δεν γινόταν σωστά ο διαλογισμός, αποφάσισε να τους ενδυναμώσει, διδάσκοντας κάποιες ασκήσεις, μαζί με μαθήματα αυτοάμυνας, όπως τα είχε μάθει στην Ινδία.
Αυτές οι τρεις ασκήεις ήταν η πρώτη αρχή του Σαολίν Κουνγκ Φου (που σημαίνει σκληρή δουλειά στο δρόμο για την τελειότητα):
* Η βελτίωση των τενόντων
* Το πλύσιμο του κολοκυθιού
* Οι δεκαοκτώ τεχνικές των χεριών

Ενημερωτικά, γύρω στο μεσαίωνα (δυναστεία των Μίνγκ) καθορίστηκαν για πρώτη φορά οι διάσημες τεχνικές των πέντε ζώων, που αρχικά αναφέρονταν σε Τίγρη, Φίδι, Δράκο, Λεοπάρδαλη και Γερανό.

Σιγά σιγά ο ναός εξελίχθηκε σε ναό της αυτοβελτίωσης, της υγείας, της φιλοσοφίας, της ιστορίας, του πολιτισμού, της ποίησης, των μαθηματικών και φυσικά των πολεμικών τεχνών. Υπάρχουν πάρα πολλές επιβεβαιωμένες ιστορίες (και άπειροι θρύλοι) για τις δυνατότητες των μοναχών του Σαολίν, ειδικά των "δασκάλων-καλογέρων" (για να γίνει κάποιος δάσκαλος, έπρεπε να φτάσει στο ανώτερο επίπεδο μίας τουλάχιστον τεχνικής και επιπλέον να εγκριθεί για τις γνώσεις και τη συνολική του στάση, σαν κατάλληλος για καλόγερος - μόνο όσοι είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν κάτι νέο στο ναό γίνονταν δάσκαλοι και λάμβαναν τις απώτερες γνώσεις, διατηρώντας τις έτσι απόκρυφες για τους υπολοίπους).

Ο ναός ήταν σχεδόν πάντα το καταφύγιο των επαναστατών, των διωγμένων ή αυτο-διωγμένων αριστοκρατών αλλά και των "εναντίον της κεντρικής εξουσίας". Κυρίως όμως ήταν το καταφύγιο των ανεξάρτητων και ελεύθερα σκεπτόμενων.
Μέχρι πολύ πρόσφατα (1990 περίπου), η εκάστοτε κινέζικη κυβέρνηση προσπαθούσε να κλείσει το ναό, αλλά και τους άλλους πέντε "δορυφορικούς" ναούς, που στο μεταξύ δημιουργήθηκαν.
Σαν αποτέλεσμα, από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του και μέχρι το 1927, ο ναός αντιμετώπισε τρεις καταστροφικές φωτιές και πολλές επιθέσεις από τον εκάστοτε αυτοκράτορα (ξαναχτίστηκε τρεις φορές), άπειρες απαγορεύσεις, επιθέσεις ληστών και βαρβάρων αλλά και τη μήνι των Μαντσού (Μαντζούριοι).
Οσο όμως αυξάνονταν οι επιθέσεις και τα προβλήματα, τόσο βελτιώνονταν οι τεχνικές και οι μέθοδοι που διδάσκονταν στο ναό.
Ειδικά στη φωτιά του 1647 όπου κάηκαν όλοι οι μεγάλοι ναοί μαζί με τον αρχικό αλλά και οι περισσότεροι μικροί ναοί, καταστράφηκαν πολλά από τα χειρόγραφα των Σαολίν. Από τότε και μετά ο ναός έγινε ο πιο γνωστός "χώρος αντίστασης" στην Κίνα.

Η χειρότερη καταστροφή για τους Σαολίν ήρθε με την κομμουνιστική επανάσταση και τον Μάο, ο οποίος απαγόρευσε οτιδήποτε θεωρείτο ελεύθερη σκέψη ή ανεξαρτησία, υποχρεώνοντας τους πάντες να διδάσκουν μόνο τα λόγια του. Απαγορεύτηκαν όχι μόνο οι πολεμικές τέχνες αλλά και ο Βουδισμός, ο Ταοϊσμός, η Ιατρική και ό,τι άλλο δημιουργικό διδασκόταν στο ναό.
Ετσι, κάπου μεταξύ 1927 και 1949 καταγράφεται ο επίσημος "θάνατος" των αυθεντικών Σαολίν.

Μετά τις ταινίες του Μπρους Λι και του Τσάκι Τσαν, η κινέζικη κυβέρνηση είδε στο Σαολίν μια "πηγή εσόδων" και έδωσε εντολή (και χρήμα) σε έναν πραγματικό δάσκαλο Σαολίν (Σου Ζι) να ξαναζωντανέψει το ναό, στο ίδιο πνεύμα μεν, χωρίς Κουνγκ Φου δε. Στη θέση του Κουνγκ Φου έβαλαν το Βου Σου, μια ακροβατική παρωδία Κουνγκ Φου.
Ο Σου Ζι ανέπτυξε μια "εγκεκριμένη" παραλλαγή της αυθεντικής τεχνικής της μίμησης των ζώων του Κουνγκ Φου, ορίζοντας τα πέντε κύρια ζώα σε Μαϊμού, Αετό, Γερανό, Φίδι και Αλογάκι της Παναγίας. Ταυτόχρονα, έκλεισαν όλους τους ναούς που δίδασκαν Σαολίν, αφήνοντας μόνο τον αρχικό, στον οποίο "διδάδκονται" τα νέα συστήματα και ο οποίος είναι "εγκεκριμένος και υποστηριζόμενος από την κυβέρνηση".

Σήμερα, το Σαολίν γίνεται σιγά σιγά μια τουριστική ατραξιόν, έχοντας χάσει την "εσωτερικότητα" του Δράκου...

***
Την Παρασκευή 14/7 βρεθήκαμε στο Λυκαβητό για να παρακολουθήσουμε μια "παράσταση" από την εγκεκριμένη-επίλεκτη ομάδα των Σαολίν. Ηταν μια μικρή θεατρική παράσταση-επίδειξη, βασισμένη σε μια κεντρική ιστορία-πλοκή και διανθισμένη με εικονικές μάχες και επιδείξεις.

Ηταν βεβαίως εντυπωσιακά και, ειδικά αν δεν έχεις ξαναδεί κάτι ανάλογο, μένεις με ανοιχτό το στόμα. Ταυτόχρονα όμως, αν γνωρίζεις την ιστορία, διακρίνεις μια σκιά σε όλα αυτά...

Αν οι οργανωτές είχαν φροντίσει λίγο περισσότερο το πάρκιν, όλα θα ήταν πιο ευχάριστα



Κλικ στις φωτογραφίες για μεγαλύτερη ανάλυση

Ολοι οι bloggers ποτήρια τρία και οι διάσημοι τέσσερα

Πολύ μου αρέσει το blogging.

Μας φέρνει πιο κοντά.

Τόσο που, στις συναντήσεις μας, δε χρειάζονται πολλά λόγια.

Μιλάνε τα μάτια.

Ενας κοπρίτης ιός

Ελαβα χθες αυτό το μήνυμα:

re kopriti !!!!
moy estiles io gia n molinis to kompioyter?
sory alla apetixes!!!!
tora arxisto tomari ante sto agiristo na isixasi o kosmos
tomari eeeeeeee tomari!!!!

Εστειλα ιό για να του μολύνω το (γ)κομπιούτερ και να κλέψω τα μυστικά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - σιγά μη χαλάσουν και οι τσόντες :)

Μετά αναρρωτιόμαστε γιατί οι νέοι δεν ενδιαφέρονται να αποκτήσουν ή χρησιμοποιήσουν υπολογιστή (διαβάζω στο ΡΑΜ στη στήλη του Νίκου Δήμου, επιστολή του Νίκου Τσέλιου, για μια έρευνα όπου οι νέοι πρακτικά δεν θέλουν υπολογιστή ούτε αν τους τον χαρίσουν). Αφού η εκπαίδευση είναι τριάντα χρόνια πίσω, τότε που οι υπολογιστές ήταν για τους κορυφαίους ερευνητές αποκλειστικά, λογικό είναι να μην περιλαμβάνονται στην διδακτέα ύλη, παρά μόνο περιστασιακά.
Επομένως, τί να τον κάνει ο μαθητής του γυμνασίου; Αφού δεν γνωρίζει ούτε καν γιατί να τον χρησιμοποιήσει - δεν καταλαβαίνει τη χρησιμότητά του.

Ο ρυθμός διείσδυσης του Ιντερνετ στην Ελλάδα είναι λέει από τους χειρότερος και το φαινόμενο είναι μοναδικό παγκοσμίως: τρία χρόνια σχεδόν στασιμότητα στο 19,5%. Με βάση κάποια μοντέλα, αυτό χοντρικά σημαίνει επίπεδο κορεσμού!!

Blogs είπατε; Ας μάθουμε να προφέρουμε το ΓΚοΜΠιούτερ πρώτα :)

--
Για όσους (κακώς) δεν το γνωρίζουν, κάθε απροστάτευτος υπολογιστής είναι δυνάμει θύμα διαφόρων μορφών ηλεκτρονικών ασθενειών και επίσης θύτης για άλλα θύματα. Από τα πιο συνηθισμένα σενάρια είναι αυτό:
1. κολλάει ο υπολογιστής κάποιο μικρόβιο
2. το μικρόβιο μολύνει διάφορα βασικά αρχεία του υπολογιστή
3. στέλνει email, εν αγνοία του χρήστη, σε όλες τις διευθύνσεις e-mail που θα "ψαρέψει" στον υπολογιστή, βάζοντας τυχαία κάποιον σαν αποστολέα και κάποιον σαν παραλήπτη - αναπαράγοντας έτσι τον εαυτό του σε νέα θύματα

Θέλω διακοπές

Αράχνες έπιασε το μαγαζί!!

Με δυο λόγια: είμαστε καλά, αλλά τρέχουμε λίγο: ψάχνουμε για σπίτι (αγορά), ψάχνουμε για διακοπές (εξοχικό για ενοικίαση μάλλον) και έχουμε και δουλειά (όπως κάθε Μάιο-Ιούνιο)...

Μέχρι νεωτέρας, ορίστε μερικές φωτογραφίες :)

Ζωάκια...
...και ''ζώα''

Η πάπια είναι στην Ιπποκράτειο Πολιτεία (Κιούρκα), τα ψάρια σε ενυδρείο στη Γλυφάδα, ο Αρης στη Θεσσαλονίκη, το χελιδόνι στην πισίνα και στον αέρα, το σαλιγκάρι και το ζουζούνι επίσης στη Θεσσαλονίκη.

Σκέφτομαι σοβαρά την αγορά ενός μεταχειρισμένου τροχόσπιτου.
Εχω ένα βουνό απορίες (τί να προσέξω στο μεταχειρισμένο, τί εξοπλισμό να ζητήσω, τί περιορισμοί υπάρχουν, μονό ή διπλό άξονα, πού παρκάρει, κλπ).
Αν υπάρχει κάποιος που γνωρίζει το αντικείμενο, ας μου στείλει ένα email!

Βαγγέλης Γιαννέλος

Πριν από περίπου 15 χρόνια γνώρισα τον Ganymedes - έναν ομοφυλόφιλο με άποψη και γνώσεις, που πάλευε για τα δικαιώματα των μειονοτήτων γενικότερα.
Κάναμε αναρίθμητες συζητήσεις, κυρίως online αλλά και σε συναντήσεις, με ευρεία θεματολογία. Ομολογώ οτι σεβόμουν ιδιαίτερα τις γνώσεις του, αν και διαφωνούσα συχνά για το ύφος του.
Τελικά μου γκρέμισε κάποια στερεότυπα, ειδικά αφότου συμφωνήσαμε οτι δεν είναι κατ' ανάγκη ομοφοβικός όποιος δεν είναι ομοφυλόφιλος.

Εδώ και δέκα χρόνια δεν είχα νέα του (από τότε). Διαφορετικά ενδιαφέροντα, χαθήκαμε, όπως και με τόσους άλλους φίλους και γνωστούς εκείνης της εποχής.

Σήμερα ανταλλάσω emails με ένα φίλο...
- Τα έμαθες; Πέθανε ο Βαγγέλης Γιαννέλος, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοφυλοφυλικής Κοινότητας.
- Ναι, το διάβασα. Ολοι θα πεθάνουμε μια μέρα, γιατί θα έπρεπε να με ενδιαφέρει ιδιαίτερα;
- Ο Γανυμήδης ήταν ρε!
- ...


Καλό ταξίδι, Βαγγέλη.

Ενας φελλός μας γεμίζει δώρα

Χθες το βράδυ η Composition Doll μας κάλεσε για ένα γεύμα εργασίας σε καταγώγιο του Πειραιά.

Δείτε τι μας περίμενε μόλις φθάσαμε:



Ευχαριστούμε για τα δώρα, Dolly :)

Φωτογραφικές αναμνήσεις

Μια φορά κι έναν καιρό...

Τότε που τα Ford Escort γέμιζαν τον τόπο λάστιχο, τα Autobianchi Abarth τρέχαν ακόμα σε αγώνες, τα NSU TT έμπαιναν "με τα τέσσερα", οι Alfa Romeo Alfasud και τα Renault 5 Alpine έμπαιναν με τρελλές "μούρες" και η Alpine Renault είχε ελπίδες διάκρισης.

Τότε που οι Opel Ascona ήταν το γκάζι του φτωχού, ο Λεωνίδας έτρεχε με Renault 5 Turbo, ο Νίνο κέρδιζε με τη Lola, οι 4Τροχοί συμμετείχαν με Citroen Pony, οι επαγγελματικές ομάδες δεν υπήρχαν ουσιαστικά και η Lancia 037 ήταν το πιο όμορφο αυτοκίνητο.

Τότε που εμείς τρέχαμε στα βουνά σε κάθε ράλυ ή ανάβαση και μετά κάναμε "μετατροπές" στη μπακατέλα μας :)



Οι φωτογραφίες, κατά σειρά, είναι: έξι από Ανάβαση Ριτσώνας (Οκτώβριος 1982), τέσσερεις από Ανάβαση Πάρνηθας (Φεβρουάριος 1983) και τέσσερεις από Ράλυ Πελοποννήσου (Μάρτιος 1983). Η Lancia 037 στο τέλος είναι από κάποιο Μαύρο Ρόδο...
Κάντε κλικ για μεγαλύτερη ανάλυση, αν και η ηλικία (και η ποιότητα εκτύπωσης) των φωτογραφιών δεν κρύβεται...

Λαμπρανεμάνους

Τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε;

Η τιμωρία του Λαμπρούκου

Ο Λαμπρούκος δήλωσε οτι θα κλείσει το μπλογκ του. Επειδή θεωρώ οτι αυτό είναι απλώς παιδικό πείσμα, αποφάσισα να τον τιμωρήσω παραδειγματικά.

Το αποτέλεσμα το βλέπετε στη φωτογραφία.



Εμείς πάντως θα είμαστε εδώ και θα περιμένουμε, μικρέ πίθηκα.

Γιουροβυζιά

Το τραγούδι (και η σκηνική παρουσία) των Φινλανδών και το κομμάτι των Λιθουανών άξιζαν - να πέσουν και τίποτα μάσκες.

ΑΛΛΑ!

Θα έπρεπε να κερδίσει η FYROM. Αντε, η Ουκρανία. Εστω, η Νορβηγία.

Δεν είναι δυνατόν τέτοια αστέρια του πενταγράμμου και της θηλυκότητας να χάνονται μέσα στη μετριότητα των υπολοίπων.
Στραβός ήταν ο κόσμος στο 90-60-90 που μόνο αυτές οι χώρες διέθεταν σε αφθονία;

:)

Η δική μου σειρά κατάταξης
-1- ΠΓΔΜ	-2- Ουκρανία	-3- Νορβηγία	-4- Ολλανδία

Ολες οι φωτογραφίες είναι από το http://www.eurovision-greece.com/ - κλικ για μεγέθυνση

BLOG-O-HELP (Σύνδεσμοι και HTML για αρχάριους)

1. Πώς μπαίνει σύνδεσμος σε σχόλιο ή σε Edit Html

Για να βάλετε κάπου ένα σύνδεσμο (link), πρέπει να γράψετε κάτι τέτοιο:
<a href="http://alombar42.blogspot.com/2006/05/blog-o-help.html">κλικ εδώ για να δείτε ένα κείμενο βοήθειας</a>
Μέσα στα εισαγωγικά είναι η διεύθυνση στην οποία κάνετε λινκ (ο "στόχος"), που μπορεί να οδηγεί σε κείμενο, εικόνα ή οτιδήποτε άλλο έχει διεύθυνση (URL) στο Ιντερνετ. Εννοείται οτι αντί για το κείμενο που έβαλα εγώ (κλικ εδώ για να δείτε ένα κείμενο βοήθειας) βάζετε ό,τι νομίζετε - αρκεί να τελειώνει με το </a>.

Γράφοντας τον παραπάνω "κώδικα", το αποτέλεσμα θα είναι αυτό:
κλικ εδώ για να δείτε ένα κείμενο βοήθειας

---

2. Αντιγράφοντας κώδικα HTML

Οταν θέλετε να αντιγράψετε κάποιο HTML κώδικα που βρήκατε, για να πείτε πχ σε κάποιον "γράψε αυτό τον κώδικα", αν απλώς το αντιγράψετε δεν θα πετύχετε τίποτα (ο κώδικας θα εκτελεστεί από τον browser).
Για να εμφανίζεται σαν κώδικας (να μην αποκωδικοποιηθεί δηλαδή από τον browser), αλλάζετε ΟΛΑ τα σύμβολα < και > με &lt; και &gt; αντίστοιχα.

Παράδειγμα

Γράφοντας αυτό:
&lt;b&gt;μαύρα γράμματα&lt;/b&gt;
βγαίνει αυτό (ο κώδικας δεν εκτελείται, εμφανίζεται όπως γράφτηκε):
<b>μαύρα γράμματα</b>
ενώ γράφοντας αυτό:
<b>μαύρα γράμματα</b>
βγαίνει αυτό (ο κώδικας εκτελείται και δίνει μαύρα γράμματα):
μαύρα γράμματα

---

3 Γιατί χαλάει η εμφάνιση όταν βάζω μια μεγάλη φωτογραφία;
(ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 18:30)

Ενα συμπλήρωμα, μετά από σχόλιο του divebomb djingle.
Μια "λέξη" με 80+ χαρακτήρες (χωρίς κενά) θα αναγκάσει το template να στείλει τους συνδέσμους της σελίδας στο κάτω μέρος της, όπως και μια πολύ μεγάλη φωτογραφία.
Υπάρχει ένας τρόπος να αποφευχθεί αυτό, μέσω stylesheet. Παράδειγμα:

0123456789012345678901234567890123456789012345678901234567890123456789012345678901234567890123456789

Σε αυτό, έγραψα:

<div style="width:500px;overflow:auto">
ένα-πολύ-μεγάλο-κείμενο-χωρίς-κενά
</div>


Αυτό που πέτυχα είναι, εφόσον "κάτι" ξεπερνάει τα 500 pixels πλάτους που δήλωσα, αυτόματα η περιοχή μέσα στο DIV θα εμφανίσει scrollbars χωρίς να ξεπεράσει το δεδομένο πλάτος.

Ας παίξουμε "μακρυά απαγωγή"

Απόσπασμα από ένα ωραίο κείμενο του "Μπαμπάκη" (http://mpampakis.wordpress.com/) - δυστυχώς δεν μπορώ να σχολιάσω εκεί (βγάζει λάθος).

---

Αντιγράφω από το in.gr:

Πλήρη κάλυψη στον προκάτοχό του Γιώργο Βουλγαράκη παρείχε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας υποστηρίζοντας ότι «οι Πακιστανοί επιδίδονται στο σπορ να απαγάγει ο ένας τον άλλον».

Επιπλέον, υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα που εξηγούνται δια του σπορ της ανακύκλωσης των δραστών αλλά ο κος Πολύδωρας προτιμά να τα αποκαλύψει ένα-ένα στο άμεσο μέλλον. Μεταξύ αυτών είναι και τα ακόλουθα:

• δεν υπάρχει πρόβλημα με τη γρίππη των πουλερικών, απλώς τα πουλερικά κολλάνε γρίππη το ένα το άλλο
• δεν υπάρχουν εμπρηστές, τα δέντρα βάζουν φωτιά το ένα στο άλλο, συνήθως από ζήλεια για την ανθοφορία του γείτονα
• οι τράπεζες υποφέρουν από έλλειψη ρευστότητας και έτσι κλέβουν η μία την χρηματαποστολή της άλλης (για την ακρίβεια υπάρχει μόνο μία χρηματαποστολή στη χώρα και κάθε μέρα την κλέβει άλλη τράπεζα εκ περιτροπής)
• οι έλληνες οδηγοί δεν είμαστε μανιακοί, απλώς τα αυτοκίνητα τρακάρουν το ένα το άλλο
• δεν υπάρχει ηλεκτρονικό έγκλημα, άλλωστε όλοι ξέρουμε πόσο συχνά κρασάρουν τα Windows
• κάποιες χώρες δεν κερδίζουν την Eurovision επειδή δίνουν το 12άρι η μία στην άλλη (η Ελλάδα πέτυχε να σπάσει τον κύκλο ανταλλαγών με την Κύπρο και έτσι κέρδισε!) - έλα και την καλύψαμε όλη την επικαιρότητα!
• οι σκύλοι δεν κυνηγάνε τις γάτες, υπάρχουν απλώς κατοικίδια που επιδίδονται στο σπορ να κυνηγάνε το ένα το άλλο

BLOG-O-HELP (πατήστε εδώ για τη συνέχεια)

Οδηγίες προς μπλογκοναύτες: πώς βάζουμε σύνδεσμο τύπου "πατήστε εδώ για τη συνέχεια"

• 
  Πηγαίνουμε στο Settings, στην καρτέλα Archiving
  Η επιλογή Enable Post Pages πρέπει να είναι YES
  
  
• 
  Πηγαίνουμε στο Template
  
  Υπάρχει ένα μεγάλο textbox μέσα στο οποίο είναι όλος ο κώδικας του template.
  Πηγαίνουμε το ποντίκι μέσα εκεί, κάνουμε ένα κλικ, πατάμε Control A (ή δεξί κλικ και Επιλογή Ολων) και μετά Copy (Αντιγραφή)
  Ανοίγουμε ένα Σημειωματάριο (notepad) και κάνουμε Paste (Επικόλληση).
  Τώρα έχουμε όλο το template σου σε ένα αρχείο κειμένου.
  Το αποθηκεύουμε στον υπολογιστή μας με κάποιο όνομα, πχ template20060518.txt
  Το ξανα-αποθηκεύουμε το με το νέο του όνομα, πχ template20060519.txt
  
  Ετσι, ξέρουμε και πότε κάναμε αλλαγές στο template.
  
  
• 
  Τώρα θα κάνουμε τις αλλαγές και μετά θα ξαναβάλουμε το template στη θέση του.
  
  Στο notepad βρίσκουμε το κείμενο
  <style type="text/css">
  
  Είναι συνήθως λίγες γραμμές από την αρχή.
  
  Στο τέλος αυτής της "εντολής", στο τέλος της γραμμής δηλαδή, πατάμε 2-3 ΕΝΤΕΡ, ώστε να μπουν μερικές κενές γραμμές μεταξύ της γραμμής με το style και της αμέσως επόμενης.
  
  Ανάμεσα στις κενές γραμμές βάζουμε τις δύο παρακάτω ακριβώς όπως τις βλέπουμε εδώ (με copy/paste):
  
  <MainOrArchivePage>span.fullpost {display:none;}</MainOrArchivePage>
  <ItemPage>span.fullpost {display:inline;}</ItemPage>
  
  Μέχρι τώρα ορίσαμε πώς θα χειριστεί ο browser την εντολή για "περισσότερο κείμενο".
  
  Μέσα στο template, αρκετές γραμμές πιο κάτω, υπάρχει το κείμενο:
  <$BlogItemBody>
  
  Το βρίσκουμε και πατάμε 2-3 ΕΝΤΕΡ με τον κέρσορα ακριβώς στο τέλος του, ώστε να προστεθούν μετά από αυτό μερικές κενές γραμμές.
  
  Σε μια από αυτές τις κενές γραμμές βάζουμε το παρακάτω (με copy/paste πάλι, να μη γίνει λάθος - είναι όλο ΜΙΑ γραμμή):
  
  <MainOrArchivePage><br /><a href="<$BlogItemPermalinkURL$>">Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...</a></MainOrArchivePage>
  
  Εννοείται οτι αντί για το κείμενο που λέει "Πατήστε εδώ για τη συνέχεια..." μπορούμε να γράψουμε ό,τι θέλουμε. Είναι αυτό που θα πατάει κανείς για να διαβάσει το πλήρες κείμενο.
  
  Με αυτό ορίσαμε ΠΟΤΕ θα λειτουργεί αυτό το κολπάκι: στην κεντρική σελίδα και στις σελίδες αρχείου.
  
  Αποθηκεύουμε το αλλαγμένο template (template20060519.txt).
  
  Κάνουμε Select All (Επιλογή Ολων) στο νέο template (ή πατάμε contol-A) και επιλέγουμε Copy (Αντιγραφή).
  Στο textbox που βρίσκεται το τρέχον template (στην σελίδα του blogger δηλαδή), σβήνουμε το παληό εντελώς και κάνουμε Paste (Επικόλληση) το καινούργιο.
  Συνεχίζουμε με Save Changes και Republish Your Blog.
  Αν οτιδήποτε πάει στραβά, ξαναπάμε στο template, παίρνουμε το παληό που έχουμε αποθηκεύσει (template20060518.txt) και βάζουμε αυτό στη θέση του "προβληματικού", με ανάλογο τρόπο.
  
  
• 
  Τώρα, μένει ένα πράγμα μόνο. Να ορίσουμε το "διακόπτη" που θα ενεργοποιεί αυτό το κόλπο.
  
  Οταν γράφουμε ένα μήνυμα, θα χρειαστεί να πατήσουμε Edit Html και να "περικλείσουμε" το κομμάτι του κειμένου που θέλουμε να "κρυφτεί" μεταξύ ενός <span class="fullpost"> και ενός </span>.
  Στο παράδειγμα, έχω βάλει και κείμενο ΜΕΤΑ το τέλος του "κρυμμένου" τμήματος, κάτι που δεν συνηθίζεται, αλλά μπορεί να γίνει, αν για κάποιο λόγο το θέλουμε. Σε κάθε περίπτωση το κομμάτι που θα κρυφτεί είναι αυτό που βρίσκεται μεταξύ των "διακοπτών" span και /span.
  
  

---

Παράδειγμα
Γράφουμε, ενώ είμαστε στο Edit Html:


Το παρακάτω κείμενο μπλα μπλα.

<span class="fullpost">
Κι άλλο μπλα μπλα κρυμμένο!
</span>

Υποσημείωση: μπλα



Αυτό θα εμφανιστεί έτσι στην αρχική σελίδα, με λινκ στη φράση (Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...):



Το παρακάτω κείμενο μπλα μπλα.

Υποσημείωση: μπλα

Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...



Και έτσι όταν πατηθεί το λινκ (Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...):



Το παρακάτω κείμενο μπλα μπλα.

Κι άλλο μπλα μπλα κρυμμένο!

Υποσημείωση: μπλα

---

Αν θέλουμε το "περισσότερα" να εμφανίζεται ΜΟΝΟ εάν υπάρχουν περισσότερα (δηλαδή μόνο εφόσον έχουμε βάλει το διακόπτη "span class=fullpost"), τότε κάνουμε την παρακάτω αλλαγή:

Οπως παραπάνω, αλλά αντί για αυτό:
<MainOrArchivePage><br /><a href="<$BlogItemPermalinkURL$>">Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...</a></MainOrArchivePage>

Βάζουμε αυτό:
<MainOrArchivePage>
<script language="javascript">
if('<$BlogItemBody$>'.toLowerCase().indexOf('<span class="fullpost">')!=-1) document.write('<br /><a href="<$BlogItemPermalinkURL$>">Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...</a>')
</script>
</MainOrArchivePage>

Αν το κάνουμε σωστά, το template μας θα δείχνει κάπως έτσι, στην περιοχή του BlogItemBody:

<p><$BlogItemBody$>
<MainOrArchivePage>
<script language="javascript">
if('<$BlogItemBody$>'.toLowerCase().indexOf('<span class="fullpost">')!=-1) document.write('<br /><a href="<$BlogItemPermalinkURL$>">Πατήστε εδώ για τη συνέχεια...</a>')
</script>
</MainOrArchivePage>
</p>

Ο Λαμπρούκος στην ΑΣΟΕΕ

Πριν λίγες μέρες, μετά από εισήγηση της Αμελί (πρώην Παντελή κατά δήλωσή της), με προσκάλεσαν να δώσω μια διάλεξη-συζήτηση στην ΑΣΟΕΕ, με θέμα τα blogs και το internet γενικότερα.

Μίλησα αρχικά (λίγο) για έναν άγνωστο blogger, το Νίκο Δήμου, καθώς και για τον e-lawyer. Ο χρόνος δεν επέτρεψε περισσότερα παραδείγματα, αφού όλοι όλες ζητούσαν το Λαμπρούκο!
Εννοείται οτι δεν έχασα την ευκαιρία να παρουσιάσω την προεκλογική εκστρατεία αλλά και την όλη προσπάθεια του Λαμπρούκου στη Νομαρχία.

Οφείλω να ομολογήσω οτι δεν περίμενα τέτοιες εκδηλώσεις από τις πολυάριθμες φοιτήτριες τύπου 90-60-90, που προφανώς γνώριζαν τον Λαμπρούκο μόνο σαν sex symbol. Είχαν μείνει με ανοιχτό το στόμα όταν τους εξηγούσα την πολιτική και τους στόχους του για τη Νομαρχία και το συγγραφικό του ταλέντο! Οι ελάχιστοι φοιτητές δεν έλαβαν μέρος στις εκδηλώσεις, ενώ απείχαν επιδεικτικά και από τη συζήτηση - αναμενόμενο.

Βέβαια τα ανοιχτά στόματα δεν κράτησαν πολύ, αφού το βραβείο συμμετοχής ήταν ένα βράδυ μαζί του (κάτι που εξηγεί και το πλήθος που παρακολούθησε τη διάλεξη). Μετά από πέντε λεπτά άρχισαν οι έντονοι διαξιφισμοί μεταξύ τους για το ποια θα τον κερδίσει αποκλειστικά για ένα βράδυ.
Τελικά ρίξαμε κλήρο, τον οποίο όμως κέρδισε ο Μπάμπης ο ηλεκτρολόγος που βρέθηκε τυχαία εκεί, για να επισκευάσει τον προβολέα - τυχερέ Λαμπρούκο, καλά γρασίδια!


Αφού ευχαριστήσω την καθηγήτρια για την εμπειρία αυτή, την παρακαλώ να ξεκινήσει το δικό της blog - ειδικά μετά την συνάντησή μας, είμαι βέβαιος οτι έχει πολλά να πει. Σκέφτομαι επίσης ένα πιο σοβαρό ποστ, με τις αντιδράσεις των φοιτητών και τα... συμπεράσματα της συζήτησης - άλλη φορά όμως.

Συνωμοσίες κι εκδρομές (1/2)

Από Πέμπτη έως Σάββατο βράδυ.


Την Πέμπτη είχαμε μια μυστική συνάντηση, που με κάθε προφύλαξη οργάνωσε η Vasvoe.
Στο lounge της Στοάς του Βιβλίου, παρευρέθησαν η Μαρίνα, η Ροδιά, η Παυσίλυπη, ο Τελαμώνας (νυν Herco), εγώ και βεβαίως η οργανώτρια.
Σκεφθήκαμε να κυλιστούμε στα γρασίδια αλλά επειδή οι άντρες δεν έφθαναν, προτιμήσαμε να κυλιστούμε οι άντρες μεταξύ μας (Τελαμώνα, τα ξέρει αυτά η γυναίκα σου;).

Την Παρασκευή κινήσαμε για Σαλλλονίκη, με το τρελλό φορτηγό (Forester) και με άφθονες στάσεις τόσο για το μικρό όσο και για τον Αρη.
Οι κάμερες ήταν στημένες σε όλο το δρόμο, αλλά ελπίζω οτι τις αποφύγαμε όλες: όπου υπήρχαν, πήγαινα με το όριο συν 10 (όπου δεν υπήρχαν, πήγαινα σαν άνθρωπος με 160).
Δεν συναντήσαμε ούτε ένα στημένο "μπλόκο", ούτε ένα χειροκούνητο "ραντάρ", πλην ενός άσχετου σε περιφερειακό της Λάρισας - μάλλον ετοιμάζονταν για την κίνηση του Σαββατοκύριακου.

Στη Λάρισα είχαμε μια στενή επαφή έκτου τύπου με την AnnaBooklover και τη φίλη της (έκτου τύπου γιατί αντί για δίκτυα κλπ, συζητούσαμε για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα).
Η κυρία Αννα τελικώς μας παρέσυρε στα γρασίδια έντεχνα, ορίζοντας σαν σημείο συνάντησης ένα μαζεδοπωλείο με φαγητά όπως "οι βυζάρες της Λίζας", "το νινί φοράει καπέλο" κλπ.
Στη συνέχεια μας πότισε διάφορα αλκοολούχα, παρότι γνώριζε οτι εμείς δεν βάζουμε αλκοόλ στο στόμα μας. Ενδεικτικά, ήπιαμε "το λερωμένο του Μήτσου" και "το άπλυτο της Μίτσης".
Περιέργως πώς, δεν μιλούσε Λαριζαϊκά, επομένως δεν κατάφερα να επαληθεύσω τους μύθους της πόλης. Φάγαμε και ήπιαμε καλά πάντως - Αννα, ευχαριστούμε :)

Σε διαρκή επικοινωνία με το Χνούδι-ρεπόρτερ, κινήσαμε για Σαλλλονίκη, στην προσπάθεια να προλάβουμε τον Ημίαιμο ο οποίος τελικά μας την έσκασε, αφού δήλωσε οτι θα φύγει μισή ώρα νωρίτερα από ό,τι υπολογίζαμε, οπότε γλύτωσε την κοινωνική κριτική (δεν είναι και αεροπλάνο το Subaru).
Πήραμε τον περιφερειακό (δεν είχα ξαναπεράσει) και, αφού μπερδευτήκαμε στους δρόμους του Δήμου Θερμαϊκού, φτάσαμε τελικά στο ξενοδοχείο.

Σύνολο: 10 ώρες στο δρόμο.

Προφανώς σαπίσαμε στον ύπνο - χρόνια είχα να κοιμηθώ πριν τις 12!!
Το ξενοδοχείο ήταν καλό, με ησυχία, άψογη εξυπηρέτηση και ευγένεια, τεράστια κρεββάτια, ωραία θέα, πολύ καλή πισίνα, υπέροχα γρασίδια, χιλιάδες λουλούδια και τρία πανέμορφα λυκόσκυλα (το ένα με δυσπλασία στα πίσω πόδια, λόγω μαλακίας των προηγούμενων δίποδων "ιδιοκτητών" του). Μόνο πρόβλημα τα κουνούπια, αλλά ευτυχώς το αντικουνουπικό στάθηκε ισχυρός σύμμαχος.

Το Σάββατο το πρωί, κατέβηκα νωρίς για πρωινό (μέλι και σοκολατοειδή σε ζεστές μπουγάτσες ζεστά κρουασάν, μπουγάτσα με μήλο, μπουγάτσα με κρέμα, μπουγάτσα με πορτοκάλι χυμό και καφέ, καφέ κι ένα καφέ στο χέρι).

Μέχρι να ξυπνήσουν-πλυθούν-ντυθούν-κλπ οι υπόλοιποι, πάλευα ανεπιτυχώς με το wirless internet, μέχρι που μου έσπασε τα νεύρα και το παράτησα. Οταν ήμουν στο δωμάτιο, έπιανα ένα αχνό σήμα κι όταν πήγαινα στο lobby (όπου ήταν ο πομπός) δεν έπιανα τίποτα. Μόλις την Κυριακή θυμήθηκα οτι είχα ρυθμίσει το φορητό να μη σηκώνει wireless όταν είναι με μπαταρία!!

Πήγαμε μια βόλτα στην παραλία της Περαίας, να τρέξει λίγο ο Αρης, να παίξει ο μικρός και να βρούμε και το σημείο της βραδυνής συνάντησης - μην ψάχνουμε τελευταία στιγμή.
Πρώτη εντύπωση: μετριώτατη. Αναρχη δόμηση, βρώμικη παραλία, αγωγοί ακάλυπτοι κλπ. Κρίμα να χαραμίζεται τέτοια αμμουδιά. Μου θύμισε Λουτράκι δεκαετίας 70 - υποψιάζομαι οτι σιγά σιγά θα καθαρίσει η παραλία και θα γεμίσει πολυκατοικίες, αν δεν καταστραφεί στο μεταξύ από την προέκταση του αεροδρομίου.
Επιπλέον, είναι γεμάτη τουριστικά φαγάδικα και ποτάδικα της σειράς, που το καθένα έχει και "κάτι" για να δείχνει λίγο διαφορετικό. Υπάρχουν και ωραία μαγαζιά αλλά, από μακρυά, το συνολικό αποτέλεσμα είναι κακόγουστο.
Από τιμές, όλα όσα είδα, πουλάνε παραλία. Ελπίζω τουλάχιστον να την καθαρίσουν το καλοκαίρι...
Καθήσαμε στον Ιμερο για κάτι γρήγορο αλλά καταλήξαμε με καλαμαράκια, χταποδάκι και άλλους μεζέδες, παρασυρμένοι από την γλύκα του ούζου (λόγω του οποίου δικαιολογώ και τα κακοτηγανισμένα φαγητά).
Το ούζο αλλά και η ησυχία του ξενοδοχείου βοήθησαν επίσης στο μεσημεριανό ύπνο - απαραίτητος για την επίσημη βραδυνή έξοδο.

Στο μεταξύ, στο κέντρο, το Χνούδι έμεινε μόνο του για σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα και επειδή δεν άντεχε τόση μοναξιά, πήρε ένα ταξί και μας έκανε επίσκεψη. Ηταν προφανές οτι τα ξύδια της ολονυκτίας είχαν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους πάνω της.
Μετά τον ύπνο, έριξα ένα καλό ξύρισμα, φόρεσα το φράκο μου, το καλό μου κασκόλ και το καλύτερο χαμόγελό μου - στοιχεία απαραίτητα για επιτυχημένη εμφάνιση παρουσία ολόκληρου Νομάρχη.
Φτάνοντας στον Ιμερο, παρκάραμε ακριβώς τη στιγμή που άγνωστος τις ξεφόρτωνε τη Ροδιά, η οποία είχε ύφος "ώπα ώπα τα μπουζούκια ώπα και ο μπαγλαμάς" ή αλλιώς "τριαλαριλαρομ". Οπως δήλωσε, είχε κυλιστεί στα γρασίδια για ώρες, αγκαλιά με ένα βαρέλι τσίπουρο.

Τη συνάντηση τίμησαν με την παρουσία τους:

• ο sex-symbol Λαμπρούκος Υποψήφιος Νομάρχης
• ο οργανωτής Πάνος Το Μυστικό Κόλπο
• ο Αθανάσιος Μισοσεντόνιας
• ο επί των διαδικαστικών Φούφουτος
• η Λεμονίτα
• η περαστική Βουτυροπετούσα
• ο Αστέρης Ονειρος
• ο Τερό
• η Ροδιά
• η Χνουδάτη
• η Αλεξ Παρά Τω Χημείω
• ο Νίκος Μπύρμαν
• η κυρία Κουρκουμπίνι
• ο Αρης (σκύλος χωρίς μπλογκοενδιαφέροντα)
• ο μικρός (δεν έχει μπλογκ ακόμα γιατί έχει άλλα ενδιαφέροντα λόγω ηλικίας)
• ο υπογραφόμενος

Μάλλον ο Αρης πέρασε πιο καλά από όλους, αλλά περισσότερα σε επόμενο ποστ.
Ξέρω, με τη γλύκα μείνατε, αλλά κι εγώ νυστάζω :)

Γιουροβυζιά στις 10 το βράδυ

Ωρα 10:00 μμ

- Σας τηλεφωνούμε από το εστιατόριο Μεσόγειος. Αν θέλετε να παρακολουθήσετε τη Γιουροβύζιον, διαθέτουμε χώρο πριβέ...

- Χαχα, δεν θέλουμε, ευχαριστούμε.

- Δεν θέλετε;

- Οχι!

- Εντάξει, γειά σας.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, έπρεπε να αφήσω την κοπέλα να ολοκληρώσει. Ετσι όπως το έλεγε, μάλλον θα ολοκλήρωνε πραγματικά στο τέλος!

Κι αυτό, την ώρα που γράφω το ρεπορτάζ για τη Σαλλλονίκη.
Πάμε καλά; Τόσο κάψα έχει ο κόσμος για τα γιουροβυζιά;