Τετάρτη, Μαρτίου 01, 2006

Στο Βελιγράδι μια φορά

Αφήνω τη Χρύσα να διηγηθεί, με το μήνυμα που έστειλε. Το γράψιμό της "μιλάει" κυριολεκτικά. Εχω βάλει μερικά κενά και παραγράφους, τα υπόλοιπα όπως ακριβώς τα έγραψε.

Ελπίζω κάποτε να τη γνωρίσω προσωπικά - από κάτι τέτοιους ανθρώπους θα ήθελα να παίρνω συνεντεύξεις!


μα δεν ειμαι εγω για τετοια πια. ειμαι? περασαν και δεκα χρονια απο τοτε.. που να θυμαμαι.. ημουν και 18 βλεπεις και κηνυγουσα τ ονειρο της ανεξαρτησιας.

το βελιγραδι φανταζε γη της επαγγελιας στα ματια μου, οχι πως δεν ηταν. κι αμα οι απαιτησεις δεν ειναι κι ιδιαιτερα ακριβες, το ανατολικο μπλοκ γινεται πραγματικα ονειρικο.
λιγα λεφτα και πολλα γουστα. η ψευδαισθηση του πλουτου.. οχι πως δεν ηταν ευχαριστη, μια χαρα υποκαταστατο το χρημα.

ομως.. απ την αρχη καλυτερα.
αυτη πηγε για να σπουδασει εκει, η επιλογη καθαρα γεωγραφικη. απ την πολη, εκει συνηθιζανε να πηγαινουνε ειτε για να σπουδασουν. ειτε για ν αγορασουν adidas.
πηγε για το πρωτο.
μικρο παιδι στα δυσκολα.
υποτυπωδεις οι γνωσεις της γλωσσας. ισα για να περασουν τις εξετασεις τους ειχαν μαθει να απαντουν στις ερωτησεις "απο που ειναι" και "τι ηρθαν να σπουδασουν".
μια χαρα το λεγε το ποιημα, κι ετσι βρεθηκε να κανει κατι που λεγανε οτι δεν ειναι δυσκολο για φυγοπονους τυπους, και στο τελος τελος, αποτελουσε κι οικογενειακη τους παραδοση.

γρηγορα μπηκε στο νοημα.

η παρεα με ελληνες της φαινοταν ανιαρη, αδιαφορη. εδειχναν φοβισμενοι και η γκετοποιηση ηταν ο μονος δρομος τους.
δε της πηγαινε αυτο, κι ετσι στο πανεπιστημιο κανει παρεα με σερβους -ειναι αληθεια οτι βοηθουσε λιγο κι κοψια της- οι αντρες δεν εκαναν παρεα στις ελληνιδες, γιατι τις εβρισκαν υποδεεστερες εμφανισιακα απ τις δικες τους, αντιθετως οι σερβιδες γουσταραν πολυ τους ελληνες, οπως κι αν ηταν, αρκει να ειχαν φραγκα.

εκει τα πρωτομαθε αυτα.
διαχωρισμοι, με βαση τη μουρη,τα φραγκα, ετσι απλα.
μια φυσικη ροπη -κατι σα κουσουρι- την εσπρωχνε να τα δει ολα.

διαβαζε για να ειναι ενταξει στις υποχρεωσεις της, μα μετα δεν επαιζε μπιριμπα βριζοντας το κωλομερος που βρισκοταν, οπως εκαναν οι συμφοιτητες της, κατεβαζοντας τζονυ και τα συναφη, παρα μπηκε σε παρεες περιεργες. παρεες μαφιοζων που διοικουσαν γειτονιες, τετραγωνα -αμα εισαι νεος εχεις κι αγνοια κινδυνου-.

κι ετσι εγινε γυναικα του αρχηγου!
μπουζουκια, ντυσιματα, προσωπικος σωφερ, μικρο πιστολι στο τσαντακι της για παν ενδεχομενο, μπραβοι, χοροι, πανακριβα εστατορια.
η μια πλευρα τοσο λαμπερη, κι αλλη τοσο πονεμενη.
πολυ πλουσιοι και πολυ φτωχοι.κι μικρη περιεργη το πρωι ντυμενη φοιτητρια, και το βραδυ με λαμε να παρελαυνει αναμεσα σε παρακμιακους, ηθελε να ρουφηξει οτι απλοχερα της δινοταν.
σα ταινια ηταν τοτε, κι αυτη η πρωταγωνιστρια να κινει τα νηματα, να καθοριζει τυχες για την πλακα της, να γινεται διαμεσολαβητης γα να κανονιστουν δουλειες, μαγαζατορες να υποκλινονται.

εισοδος στο μαγαζι σημερα, αφηνουμε τα κινητα μας στο τραπεζι.
εισοδος στο μαγαζι τοτε, αφηνανε τα πιστολια στο τραπεζι.

ποσο μακρινα ολα αυτα. κι οι φιλοδοξοι ανθρωποι ποσο μικροι γινονται καμμια φορα, για να φτασουν στους στοχους τους, νομιζω οτι η μικρη σταθηκε τυχερη στη ζωη, γιατι ποτε δε θελησε αληθινα τιποτα. δεν κηνυγησε τιποτα. εγινε βασιλισσα της μαφιοζικης νυχτας χωρις καλα καλα να το καταλαβει.

ολα ειναι ωραια να τα δοκιμαζει κανεις και μετα να αποφασιζει τι του παει και τι οχι.

ηταν ωραιες οι νυχτες. μα η μερα πληγωνε. στα σουπερ μαρκετ,τα καλαθια ειχαν δυο τρια πραματα. πως λοιπον να ψωνισει, οταν οι αλλοι πεινανε.
το πρωι στριμωχνοταν στα λεωφορεια, ακουγε να βριζουν την αμερικη που ειναι πισω απ ολα, ωσμονοταν τια σκελιδες του σκορδου που αφειδως το ετρωγαν -για καλη υγεια- και μετα παρακαλουσε να γινει νυχτα, να μη βλεπει. να μη πονα.

οι νυχτες ηταν ωραιες τοτε. ειχαν πολυ αλκοολ, πολυ ψεμα, και μια δοση ανεκπληρωτου τα πρωινα.

οταν ο ηλιος τρυπωνε στο φοιτητικο δωματιο, ολα φανοντουσαν ξενα, κι εφτανε λιγος ελληνικος καφες για να χαμογελασει.

ετσι απλα..


Υπόκλιση στο Βατραχοκόριτσο, για το μήνυμά της για την Αννούλα και τον 50 cent.

17 Comments:

Blogger Βασιλική ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

καλημεριζω κε alombar,
και καλο μας μηνα!
διαβασα μετα προσοχης το post σας και εχω μια και απλη απορια,
η γιαγια...
γιατι αλλωνων ιστοριες οσο "ομορφες" και αν ειναι??... και γιατι τα δικα μας να γινονται αλλωνων?...
-φιλοσοφω η αθεοφοβη παλι πρωι πρωι ή με φαινεται???!!!-
:))

1/3/06 11:30  
Blogger MainMenu ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Alombarh kalo mhna! Xronia apeira gemata eydaimonia! (eixes gennethlia den eixes?). Myrizei patzari agori mou pantou...:))

1/3/06 11:37  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Γιαγιά Βασιλική, το είπες ανάποδα, γι' αυτό δε σου βγαίνει η εξίσωση. Δεν γίνονται τα δικά μας αλλονών, αλλά των αλλονών δικά μας - κι αυτό είναι καλό επειδή προσθέτει στο παζλ των εμπειριών!

MainMenu, ευχαριστώ, είχα όντως. Μύρισε μέχρι εκεί το πατζάρι ε; :)

1/3/06 12:00  
Blogger Βασιλική ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

sorry αλλα αν το δεις απο την πλευρα της "Χρυσας" τα δικα της γιναν αλλωνων..
ετσι βγαινει η εξισωση?
η εμπειρια δεν ειναι μεταβιβασιμη..
απλα αναγνωσιμη!
τουλαχιστον δεν ειναι για μενα..
μπορω δηλαδη εγω να μαθω απο τις δικες σου εμπειριες?.. σε οτι παζλ και αν προσθετουν!
μπερδεψοκατασταση το κοβω, με το συμπαθειο!!!

1/3/06 12:13  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Βασιλική, μαθαίνεις ακόμα κι από το φως των ματιών του άλλου. Ολα προσθέτουν κάτι.
Οταν μοιράζεσαι, δεν κερδίζει μόνο αυτός που παίρνει, αλλά και αυτός που δίνει. Αμεσα ή έμμεσα.
Εχεις σκεφθεί μήπως κερδίζεις κάτι γράφοντας, έστω κι ένα σχόλιο της μιας γραμμής;

Η εμπειρία δεν είναι μεταβιβάσιμη βεβαίως, μπορούμε όμως να τη ζούμε, έστω με την ανάγνωσή της - κι αυτό δεν είναι λίγο!

1/3/06 12:35  
Blogger Βασιλική ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

ρητορικος ο λογος σου...
(και πολυ τον παω!!!)
αλλα στο παρε δωσε εχουμε λιγουλακι διαφορετικες αποψεις!
ναι να μοιραζεσαι,
ναι να δινεις και να παιρνεις,
στα σιγουρα οφελος ειναι... συμφωνουμε!
αλλα δικη σου εμπειρια δεν ειναι!
ετσι?
η απλη αναγνωση μιας εμπειριας αλλουνου ειναι για μενα μονο μια αναγνωση.
δεν ξερω τα δεδομενα, δεν ξερω τον ανθρωπο, δεν ξερω την κατασταση...
αρα δεν μπορω να κρινω και να ακομη περισσοτερο να κερδισω!
απλα διαβαζω σ' αυτην την περιπτωση ενα ομορφα δομημενο λογο...!!
(δε με λες?
ασχετο!
πολυ στην φιλοσοφια δεν το ριξαμε...
μια τετοια ομορφη μερα??)
;)))

1/3/06 12:49  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Η πολλή φιλοσοφία κάνει το παιδί μαφία ;)

Να βάλω το "out of the blue and into the black"?

1/3/06 13:08  
Blogger orlando ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Μεγάλε χρόνια πολλά απ την καρδιά μου αν και καθυστερημένα δυστυχώς. Την πάτησα!!!
Κανονικά ειδικά εγώ έπρεπε να γράψω στο post για τα αυτοκίνητα αλλά αφήνω τον.... ΝΔ που πράγματι ήταν φοβερός χεράς στα νιάτα του κι ήξερε πραγματικά το άθλημα. Ρίξε πάντως μια ματιά στο post Zizel και θα καταλάβεις...
Sorry και πάλι για τις καθυστερημένες ευχές, είμαι μλκς που δεν πέρασα νωρίτερα.

1/3/06 13:20  
Blogger Βασιλική ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

"out of the blue and into the black"???
τι σημαινει, ποιητα μου?.. :)

ΥΓ: το word verification γιατι το 'χεις?.... χαπια θα παρω στο τελος! δεν βλεπω που δεν βλεπω, ειναι και αυτα λιγο πηδηχτουλικα..
;)

1/3/06 13:21  
Blogger Rodia ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Σα να βλέπω Κουστουρίτσα!
..καλά μας μπήκε ο μήνας..

:-)

1/3/06 13:24  
Blogger vatraxokoritso ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Καλό μήνα και χρόνια πολλά και από μένα.(ειχες γενέθλια διάβασα..)
Σήμερα ρεπό και λίγος χρόνος παρά πάνω για να διαβάσω εσάς τους αγαπημένους..
Φιλιά πολλά στα μέλη της οικογένειας..

1/3/06 14:01  
Blogger Xνούδι ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Eπίσης υπόκλιση στην Χρύσα για το κα-τα-πλη-κτι-κό κείμενο.

Ευχαριστούμε πολύ alombar που μας το έδειξες να μοιραστούμε κι εμείς τις μέρες, μα κυρίως τις (λαμέ) νύχτες κάποιου άλλου...
Μπράβο!

Καλησπέρα και καλό μήνα. :-)

1/3/06 16:09  
Blogger kourkoubini ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Λοιπόν, μια "κρυφή επιθυμία" μου, είναι αυτή ακριβώς η περιγραφή της Χρύσας.
Η επαφή με τον "υπόκοσμο", τους ανθρώπους της νύκτας και την εξουσία που κυλάει υπόγεια.
Ίσως γιατί κανείς ελκύεται θεωρητικά απο το αντιθετό του, ίσως είναι απλά μια πρόκληση, ίσως πάλι, είναι απλά μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία.

1/3/06 23:47  
Blogger Rodia ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

kourkoubini στέκεις καλά..?
Αααααπαπαπαπαπαπαπαπαπαπα

2/3/06 01:39  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Orlando, καλημέρα κι ευχαριστώ. Τη Ζιζέλ (του), την είχα διαβάσει μόλις την ανέβασες :)

Vasiliki, το word verification χρειάζεται: με το που έστησα αυτό το blog, το πρώτο κιόλας μήνυμα, γέμισε σπαμ.

Ροδιά, καλά μας μπήκε ο μήνας γιατί μας τον φέρνει η Ανοιξη!

Βατραχάκι, ευχαριστώ - τα φιλιά δόθηκαν :)

Χνούδι, η Χρύσα διάβασε, της άρεσε και της άρεσαν και τα σχόλια! Ευχαριστώ κι εγώ :)

Κουρκουμπίνι, άκου τη Ροδιά, κάτι ξέρει. Και φρόνιμα!

2/3/06 08:40  
Blogger kourkoubini ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ορίστε ρε, να πως δημιουργούνται τα βιώματα! Με καταπιέζετε! :P
Άλλωστε, στις 3 το βράδυ που παω στο κρεββάτι θα μπορούσα να κάνω κάτι ποιο επικοδομητικό απο το να διαβάζω blogs (και μην αρχίσει κανείς τα "υπονοούμενα" γιατι "αυτά" είναι για μετά τις 3!):p

2/3/06 15:43  
Blogger Yannis H ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Εξαιρετικό!!!!!!

8/3/06 13:48  

Δημοσίευση σχολίου

<< ΠΙΣΩ