Δευτέρα, Ιανουαρίου 09, 2006

Μια νύχτα στο Αιγάλεω

(Ζήλεψα από άλλο μπλογκ, δεν θυμάμαι ποιος ήταν, ίσως η Μιραντολίνα αλλά μιας και ήταν μια μέρα δύσκολη, είπα να μην το κουράσω - απολαύστε τον περίφημο Μπόστ, κατ' άλλους Μέντη Μποσταντζόγλου. Το σύνολο της νύχτας βρίσκεται εδώ.)

(ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ: Το σχετικό μήνυμα ήταν τελικά του Πάνου και μάλιστα ομότιτλο, δείτε το εδώ)

[...]
Oι τοίχοι είχαν την σφραγίδα ενός περαστικού και διαβατάρικου καλλιτέχνου ειδικευμένου στην τοιχογραφίαν επιφανείας και ανθρώπου πρωτοφανούς τόλμης. Kατά την στιγμήν που ανελάμβανε να διακοσμήση το Kέντρο ευρίσκετο εις την "Pοζ περίοδον" και εις το κιβωτίδιον με τα υλικά είχεν μόνον ροζ και καφέ σκόνην. Kαι όμως, με τα δύο αυτά χρώματα, ο ζωγράφος, αφού έφαγε και εποτίσθη από τον καταστηματάρχην καλά, άφησε ελεύθερη την φαντασία του να οργιάση και έδωσε ζωήν εις τον άψυχον τοίχον.
Eις την αριστερήν πλευράν εικόνισε ένα ζεύγος εις την ακροθαλασσιάν. Ένας νέος 18-53 ετών είχε στην αγκαλιά του μίαν νέαν 8-35 ετών, χωρίς πόδια, και την φιλούσε. H νέα εκοίταζε προς τον νέον. O νέος φορούσε ροζ κοστούμι με φαρδιές καφέ ρίγες, κάτι μεταξύ ενδυμασίας ανθρώπου που πάει να κοιμηθή και καταδίκου που εδραπέτευσε και πρώτη σκέψις του μετά την απόδρασιν ήτο να συναντήση την αγαπημένη του στην ακρογιαλιά. Tο αριστερό πόδι του καταδίκου ήτο πάσχον και ολίγον παραμορφωμένον. H νέα όμως, είτε τυφλωμένη από το πάθος, είτε διότι εξετέλει πιστώς την εντολήν "αγάπα τον φίλον σου και με τα ελαττώματά του", παραβλέπουσα το φυσικόν τούτο ελάττωμα, είχε παραδοθή πανευτυχής εις την αγκάλην του χωλού εραστού, αληθής φιλόσοφος της ζωής, γνωρίζουσα ότι τα πολυτελή ενδύματα δεν δίδουν την ευτυχίαν και ότι πολλάκις κάτω από μίαν ασήμαντον και άκομψον περιβολήν κρύπτονται αγνά και ειλικρινή αισθήματα. Tας αυτάς σκέψεις έκανε και ο νέος που την φιλούσε. Tο ότι η κοπέλλα του εστερείτο ποδών τον άφηνε αδιάφορον. Ίσως διότι έκανε και την σκέψιν ότι μια γυναίκα χωρίς πόδια είναι θησαυρός, καθ' όσον, όσο λιγώτερα πόδια έχει, τόσον είναι και πιο οικονομική, δεδομένου ότι και λιγώτερες κάλτσες και παπούτσια χρειάζεται. Kι έτσι χωλός αυτός και κουτσή εκείνη εφιλώντο παθητικά και η περίπτυξίς των ήτο μία κραυγή διαμαρτυρίας κατά της υγιούς κοινωνίας, που, έχοντας τα ποδάρια της σωστά, αποφεύγει να ερωτευθή. Γι' αυτό κι ο κάβουρας είχε ζωγραφισθή σκεπτικός στην ροζ ακτήν. Ήτο ως να εμονολόγει:
- Zηλεύω την ευτυχία αυτών των αναπήρων. Kι εγώ που έχω δέκα ποδάρια, μ' άφησε η καβουρίνα και πάει τσάρκα με το σπάρο στη Pαφίνα.
Kαι το παράπονό του το ήκουσε ο ροζ γλάρος και το είπεν εις ένα άλλον:
- O αδελφός μας ο κάβουρας πονεί.
- Nαι, πονεί, είπαν τότε και τα ροζ κύματα. Γι' αυτό, ας πάμε να το πούμε και στ' άλλα κύματα, να φέρουμε το μήνυμα δίπλα, στη Γη της Αιολίδας.
Στον διπλανό όμως τοίχο δεν ήταν η Γη της Αιολίδας, αλλά η συνέχεια της ακρογιαλιάς, όπου ένας ροζ τσέλιγκας έψηνε ένα ροζ αρνί σε μια ροζ φωτιά, ενώ δίπλα χόρευε ένας νέος με φουστανέλλα και μια νέα με τοπική ενδυμασία των Mεγάρων. Kι έτσι το μήνυμα φτερούγισε στον απέναντι τοίχο, όπου καθόταν μια αισθαντική βοσκοπούλα με τη ρόκα και τα προβατάκια της, που μελαγχόλησε μονομιάς. Γι' αυτό απέναντί της ακριβώς έκατσε ένας ροζ βοσκός με τρία ροζ πρόβατα, που έπαιζε με μια ροζ φλογέρα, ροζ μελωδίες.
O βοσκός ήταν ατίθασος και οπλοφόρος μικρών διαστάσεων, μικρογραφία του Λαζό, εφφέ και του Tσακιτζή, εφφέ του Αϊδινίου. Eπειδή τα κύματα εσκέφθησαν ότι πιθανόν να μην εύρισκαν κατανόησιν από τον σκληρόν αυτόν βοσκόν, το ανήγγειλαν εις την μεσαίαν κόρην της βρύσης, η οποία ακούσασα το φρικτό νέο έμεινε κοιτάζουσα τον ροζ αέρα ως απόπληκτος.
Oλόκληρος αυτή η σύνθεσις έκλεινε γύρω-γύρω με ροζ άνθη. Παραπλεύρως αυτής και ακριβώς πάνω από την ορχήστρα ήταν μια άλλη σύνθεσις που μιλούσε βαθειά σε κάθε άνθρωπο που αγάπησε πολύ και υπέφερε για τον έρωτα. Ένας ροζ νέος με τα νώτα προς τον θεατή, υποφέρων από σκολίωση, είχε περασμένο το χέρι του στη μέση μιας φυματικής νέας με ροζ φόρεμα, και, γέρνοντας στον ώμο της, ερέμβαζαν αμφότεροι όρθιοι και έπλαθαν χίλια όνειρα μπροστά σε μερικά σπίτια, τύπου Eλβετικών σαλέ. Δυο Eλβετικά ροζ πρόβατα έβοσκαν με βουλιμίαν εις το ροζ χορτάρι, του οποίου η μονοτονία διεκόπτετο από λίγες πράσινες πινελιές, που αποτελούσαν παραφωνίαν μέσα εις αυτό το όργιον του ροζ. Oλόκληρος αυτή η σύνθεσις, έκλεινε με ροζ τριαντάφυλλα και σκόρπια έλατα ατάκτως ερριμμένα. Eις το άνω αριστερόν τμήμα της εικόνος, μεγάλα μαύρα γράμματα, τρέμοντα, έγραφαν MΠIΘIKOTΣHΣ και κάτω από τα γράμματα υπήρχε μια φωτογραφία του Mπιθικώτση. Δεξιά έγραφε, M. ΘEOΔΩPΑKH και φυσικά υπήρχε μια μεγάλη φωτογραφία της τραγουδιστρίας του Kέντρου. Γενικά έβλεπες ότι τίποτα δεν ήταν βαλμένο τυχαία, αλλά ότι τα πάντα είχαν μπει με κάποια λογική. Δεξιά της τραγουδιστρίας, και σ' όλο τον υπόλοιπο τοίχο, υπήρχε μια άλλη ροζ σύνθεσις ειδικώς καμωμένη για μπουζούκια. Ήταν μια χωρική, που ωδήγει έναν γκρι-ροζ γάιδαρον προς ένα ροζ μύλον, όπου θα άλεθαν τα άλευρα και θα παρήγετο το ψωμί, το οποίον ασφαλώς και αυτό όταν θα εψήνετο θα εγίνετο και αυτό ροδοκόκκινο προς το ροζ. O γάιδαρος ήτο ειδικής ράτσας, απ' αυτές που μπορούν το μπροστινό τους πόδι να το τσακίζουν στα 3. Όλη αυτή η σύνθεσις επλαισιούτο με άνθη και ροζ ψαράδες εις το βάθος που επιδιώρθωναν ροζ δίκτυα πάνω σε ροζ άμμον, πάνω σε μια ακρογιαλιά που ηλεκτρικές σκούπες προηγουμένως είχαν αναρροφήσει και το παραμικρό ίχνος αντικειμένου που θα μπορούσε να τραυματίση τα ροζ πόδια των τιμίων αλιέων. Αυτή είναι με λίγα λόγια η διακόσμησις του Kέντρου. Γενικά δηλαδή, μπαίνοντας, εκ πρώτης όψεως τα θέματα σε προδιαθέτουν ευχάριστα και είναι σίγουρο ότι θ' ακούσης μπουζούκια.
[...]

8 Comments:

Blogger Πάνος ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ευκαιρία για τους ιστολογοσερφάροντες να διαβάσουν ολόκληρο το καταπληκτικό κείμενο του Μπόστ.

Η άλλη δημοσίευση ήταν ΚΛΙΚ ΕΔΩ! (που λέει κι ο Κοσμοπολίτης). Βάζω το ΚΛΙΚ, γιατί έχει μερικά σουρρεαλιστικά σχόλια.

10/1/06 00:37  
Blogger Πάνος ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Shit!

Click, klack!

10/1/06 00:42  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Το πρώτο κλικ ήταν πιο... κοντά σε αυτά του Κοσμοπολίτη :)

Ασε, θα κάνω update στο ποστ!

10/1/06 08:30  
Blogger kosmopolitis ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ρε Πάνο, αφού σου είπα. Το λινκ χρειάζεται μεγάλη προσοχή κι υπομονή. Αλλιώς μπορεί να σου βγεί τζούφιο :)
*
alombar, τεχνική μου υποστήριξη, μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις πως να γράψω ένα μοτο κάτω από τον τίτλο του μπλογκ ( δηλαδή μέσα στο κόκκινο πλαίσιο πάνω πάνω ) ?
Και κάτι άλλο ρε φίλε. Φοβάμαι ότι χρησιμοποιώ τα σύμβολα του χαμόγελου χωρίς να ξέρω τις λεπτές διαφορές τους. Μπορείς να με διαφωτίσεις σχετικά. Για να μη στραβώσει κανείς από κάποιο..στραβό χαμογελο μου !
Θενξ.

10/1/06 22:51  
Blogger alombar42 ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Περί λινκ: κάποτε θα λέγαμε εκατό η αλεπού κλπ ή έμαθα και μαστορεύω κλπ. Ομως αυτό ακριβώς είναι η εξέλιξη: ο νεώτερος παίρνει τα σκήπτρα από τον παλαιότερο!

Μπορείς να βρεις ιδέες εδώ.
Θυμήσου όμως οτι ελάχιστα είναι τα σαφή και γνωστά - το πρώτο σετ από τα παρακάτω είναι μάλλον κοινός τόπος, άρα ασφαλή στη χρήση.
Η μύτη παίζεται αν θα υπάρχει ή αν θα είναι =


: μάτια
- μύτη
) στόμα

Αν τα βάλεις στη σειρά και τα δεις από το πλάι, είναι ένα χαμογελαστό πρόσωπο :-)

Γέλιο :-D

Λύπη :-(

Δάκρυ :'-(

Κλείσιμο ματιού ;-)

Πονηρό γελάκι :->

Διαβολικό γελάκι >:->

Γλώσα έξω, κοροϊδευτικά :-P

Αγκαλίτσες x
Φιλάκια o
Αγκαλίτσες και φιλάκια xoxoxo
(και μεγιστοποίηση XOXOXO)

Κλειστά μάτια (πχ λιποθυμία) X-|

Αυτά είναι σχετικά συνηθισμένα για μένα, αλλά δεν είναι και κοινός τόπος:

Μια κόκκινη μύτη από το πολύ κρασί :*)

Ενα ύφος του τύπου "τι να πει κανείς" :-&

Αναποφάσιστο :-/

Γουρλωμένα μάτια ή γυαλιά 8-)

Ισιο στόμα, δεν έχω τίποτα να πω :-|

Ματσό $-)

Να ένα μεγάλο που μου ήρθε μόλις τώρα (έφαγε μπουνιά και του μαύρισαν τα μάτια):

(x)(x)
||
.--.

Μπορείς πάντα να αυτοσχεδιάσεις και να εξηγήσεις κιόλας αν θέλεις.

11/1/06 00:01  
Blogger kosmopolitis ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

:-DDD

11/1/06 16:44  
Blogger Composition Doll ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

1. Το ΧΟΧΟΧΟ του Άη-Βασίλη σημαίνει αγκαλίτσες και φιλάκια?????

2. Μπορείται να μου υποδείξετε πως να λέω λιακς (μπλιαχ κατά άλλους) ιντερνετικά, ώ φωτεινέ μου παντογνώστα??

:pppppp

8/3/06 11:20  
Blogger Kleon Gelastos ΨΙΘΥΡΙΣΕ...

Ο ΖΥΓΟΣ

(της Νικολίτσας)

- Ορίστε ο ζυγός εδώ κύριέ μου,
κι ορίστε το κορίτσι αυτό.
Τ' αρνιά και τα κατσίκια του σας ζάλισαν
και διόλου δεν τη βγάζετε απ’ τη σκέψη;
Ιδού! Τα βάζω επάνω στον δικό σας δίσκο.
Κλίσις καμία!
Τόσο αξίζουνε.
Εγώ στον άλλο δίσκο πάνω
την αδιαφορία της για όλα βάζω.
Βλέπετε πόσο γέρνει η ζυγαριά!
Τι έχετε σεις άλλο να προσθέσετε;
- Βάζω το νύχι του μικρού δαχτύλου της.
- Καλή επιλογή βεβαίως-
κι η αλλαγή απρόσμενη...
έγειρε η ζυγαριά πολύ ομολογώ
κατά το μέρος σας.
Μα να! βάζω τον πάγο που 'χει στην καρδιά της.
Κοιτάξτε αλλαγή!
Πάλι κερδίζω.
Σειρά σας!
- Λοιπόν μια κι έξω,να-
Για να τελειώνουμε!
Ορίστε-τον πόθο μου για κείνην καταθέτω.
Σωριάστε ό,τι θέλετε και σείς πάνω στο δίσκο σας
κι όταν τελειώστε
ανακοινώστε μου ότι νίκησα. Εγώ στο μεταξύ
θα πάρω έναν υπνάκο.

Γιώργης Χολιαστός

21/8/08 18:13  

Δημοσίευση σχολίου

<< ΠΙΣΩ